Heroiek en tragiek

Bij het overlijden van Marcus Bakker

Marcus Bakker, die op 24 december jl. overleed, was jarenlang het gezicht van de CPN. Zijn optreden in de Tweede Kamer voor de belangen van de werkende klasse maakte grote indruk. Met veel anderen maakte hij de overstap van de sociaaldemocratie naar het communisme tijdens de Tweede Wereldoorlog. Met het hoofd, maar meer nog met het hart. Tijdens de Koude Oorlogsjaren hielden hij en velen van zijn generatie de rug recht. Intussen nam de twijfel over de juistheid van de rol van de kameraden elders op de wereld toe en mede daardoor over de mogelijkheden van het socialisme in Nederland.

Deze twijfel werd nog versterkt door de politieke en economische ontwikkelingen die plaatsvonden in Nederland en zou zich uiteindelijk vertalen in een bewuste keuze voor het opheffen van de CPN. Heroiek en tragiek kwamen op dat moment bij elkaar.

Zijn verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog, zijn rotsvaste politieke optreden tij­dens de Koude Oorlogsperiode eindigde in overgave. Marcus Bakker en met hem velen in die periode gaven de moed op en meldden de Nederlandse arbeidersklasse dat in Nederland geen communisti­sche partij meer nodig was.

De huidige toestand in de wereld toont echter juist aan dat dit een onjuiste visie was en is. In Nederland, evenals elders, staat de werkende klasse voor zeer grote aanslagen op het levens­peil. Een communistische partij is harder nodig dan ooit om een socialistisch perspectief levend te houden.

De nieuwe CPN, de NCPN, zal alles doen wat in haar vermogen ligt om de fakkel uit het communistische verleden, waarvan Marcus Bakker deel uitmaakte, niet te laten doven, maar aan te wakkeren tot een baken voor verzet en inspiratie.

Partijbestuur NCPN,
26 december 2009