download

Branieschoppers en kiezersbedrog

Verklaring NCPN n.a.v. het door VVD en PvdA voorgestelde bezuinigingspakket

De beoogde PvdA-ministers Plasterk en Asscher waarschuwen voor nog meer sociale onrust. Zoveel bezuinigen leidt tot repercussies, dat zal in de komende jaren blijken en het verzet tegen de aanzienlijke verhoging van de zorgpremies is de voorbode van veel meer sociale onrust, meldden zij. Dat zien ze goed. Waarom ze dan toch willen meedoen? Vals realisme en niet verder willen kijken dan naar minder verslechteringen in de marge. De linkse partijen in de Tweede Kamer hebben zich neergelegd bij de veronderstelling dat het kapitalisme toch niet fundamenteel kan worden bestreden. Mag het een onsje minder minder zijn, was hun politiek de afgelopen jaren. Maar nu het echt pijn gaat doen werken zulke oplossingen niet meer.

Het eerste wat nu gebeurt is dat de kranigheid, het lef en de onverschrokkenheid die de jonge frisse leiders Rutte en Samsom werden toegedicht, omslaat in veroordelingen van onkunde, blufpoker en opschepperij. Het blijken druktemakers die niet eens weten wat hun papieren plannetjes in de praktijk teweegbrengen. Lachende branieschoppers dus, waaghalzen die gevangen in een onoplosbaar dilemma, een ratjetoe aan onverenigbare maatregelen over het land uitstorten en dat een evenwichtig pakket noemen.

Ook de rol van het CPB wordt eens te meer glashelder. Het instituut, in schijn wetenschappelijk en neutraal, waar alle partijen hun plannen laten doorrekenen, valt weer eens door de mand. Het CPB levert al sinds de oprichting alleen schijnzekerheden en kan niet boven de partijen staan. Het planbureau is onderdeel van het kapitalistisch stelsel en dus ook partijdig. In sociaaleconomisch rustige tijden bruikbaar voor de heersende klasse, maar nu het echt misgaat valt deze club door de mand en kan geen overtuigende cijfers geven. Wat overblijft is verwarring, onzekerheid en angst bij steeds grotere delen van de bevolking.

Als je de echte rijken wilt sparen en de laagste inkomens niet nog verder wilt laten doorzakken is er alleen geld te halen bij de lagere loonschalen en middengroepen. Het politieke compromis dat nu door middel van 'uitruil' tussen VVD en PvdA is gesloten probeert de kool en de geit te sparen door de bezuinigingspijlen te richten op de grote meerderheid van de bevolking. Verhoging van zorgpremie, verhoging van de eigen bijdrage, van de btw, de invoering van het studie-leenstelsel, de afbraak van de kinderopvang, het verlagen van de hypotheekrenteaftrek, de aanval op het inkomen van gehandicapten, de afbraak van de werkgelegenheid, de WW en het ontslagrecht en nog een reeks andere voornemens zullen leiden tot drastische vermindering van het vrij besteedbare inkomen en onherstelbare schade toebrengen aan de resten van de sociale verzorgingsstaat. Aan de opbouw waarvoor veel generaties werkenden hebben geknokt.

Het kapitalistisch systeem zelf staat echter inmiddels te trillen op zijn grondvesten. Draijer, de nieuwe voorzitter van de SER, heeft dat goed door. In de kringen waarin hij verkeert wil men het draagvlak voor de bezuinigingen snel verbreden. Veranderingen zijn alleen mogelijk als ze breed worden gedragen. Hij wil de SER weer optuigen, hij wil dat de 'sociale partners', net als de coalitiepartijen, bereid zijn tot uitruil, want dat is juist nu topprioriteit. Hij wil de overlegeconomie weer handen en voeten geven. Mensen van het slag Draijer en Winsemius willen de opvatting 'dat er nu eenmaal moet worden bezuinigd' een zo breed mogelijk draagvlak geven. Om de rijken uit de wind van de crisis te houden moeten zoveel mogelijk anderen bloeden. Op het moment dat steeds meer economen, tot zelfs bij het IMF, beweren dat er juist sprake moet zijn van koopkrachtverbetering in de rijkere westerse landen, trachten zij smeerolie te leveren voor verdere bezuinigingen. Deze tegenstrijdige opvattingen tonen de onoplosbare situatie waarin het kapitalisme verkeert.

Het kapitaal verkeert in een systeemcrisis. Economische oplapplannen, rechtsom of linksom, zullen niet lukken. Alleen het samengaan van allen die geen schuld hebben aan de crisis in het verzet tegen de politiek hen voor de crisis te laten opdraaien biedt perspectief. Het wordt doorpolderen of in verzet komen.

De polderaars doen een dringend beroep op de regering om rekening te houden met de opvattingen van organisaties van werkgevers en werknemers. Zij hopen het polderen te herstellen, maar de tegenstellingen groeien met de dag meer en harder. Dat is nu juist te zien binnen de FNV, de organisatie waarvan mensen als Wientjes, Draijer c.s. hopen dat er weer mee verder kan worden gepolderd. Zij hebben hoop dat de sociaaldemocraat Heerts de FNV-gelederen weer op eenzelfde volgzame en niet-strijdbare lijn kan krijgen als tot voor kort. Dat niet de strijd aan de basis in de bedrijven en buurten centraal komt te staan maar het gekonkel in de overlegorganen.

Die hoop is niet onterecht gezien uitspraken van de tijdelijke baas van de FNV in heroprichting, Heerts, dat het evenwicht tussen de sociale partners de afgelopen periode wat uit het oog is verloren. Alsof het gaat om evenwicht in de SER, alsof het gaat om er samen uit te komen. Alsof niet allang duidelijk is dat het begrip 'sociale partners' de werkelijke en groeiende klassentegenstellingen in ons land versluiert en een schijneenheid suggereert. Echter alleen strijd aan de basis van de samenleving, in bedrijven en buurten, levert het perspectief van een fundamenteel anders, een antikapitalistisch, beleid.

Binnen het kapitalistisch systeem kunnen de tegenstellingen niet meer worden opgelost, zelfs niet meer naar voren worden geschoven of uitgesmeerd. De rek is er uit. Het systeem zelf staat ter discussie. Zolang de rijken rijker worden en in staat zijn hun vermogen veilig te stellen in belastingparadijzen overal in de wereld. Zolang deze lieden de feitelijke baas blijven van de Nederlandse banken. Zolang het kan dat deze lieden beweren dat het er niet om gaat belastingvoordelen te behalen, maar om belastingnadelen te voorkomen zullen nieuwe bezuinigingen en verslechteringen de uitkeringsgerechtigden, de loonafhankelijken, jong en oud, van welke afkomst ook, keihard treffen.

De problemen kunnen niet meer 'samen worden opgelost' binnen het kapitalistisch systeem. Samen hoort bij socialisme, niet bij kapitalisme. We zijn toe aan een nieuw systeem, het socialisme. De krant van wakker Nederland heeft het al door en laat Marx weer opdraven. Die krant toont ook de heersende verwarring door te spreken van Marx Rutte. Rutte is echter een tijdelijk fenomeen, evenals Samsom, zij kwamen en verdwijnen binnenkort weer. Marx blijft steeds opnieuw op de deur kloppen. Steeds meer mensen zullen gaan begrijpen dat de enige uitweg uit de ellende die het kapitalisme levert een socialistische planeconomie is. Dat socialisme zal er niet zonder strijd en verzet komen. Daarom is het nu van het grootste belang dat de NCPN wordt versterkt. De NCPN werkt aan de theoretische en praktische bewustwording van de werkende klasse in Nederland. Op die manier wordt een onmisbare bijdrage geleverd aan het wapenen van de werkende klasse.

Partijbestuur NCPN
4 november 2012