download

Cuba en de Helms-Burton wet

2019-06-24-Verklaring-Helms-Burton-wet.jpg
Stop de blokkade tegen Cuba. (Foto: Rebelde)

Verklaring van NCPN en CJB

Na de overwinning van de revolutie stelde de nieuwe president van Cuba, Fidel Castro, niet de belangen van de VS-regering, maar die van het Cubaanse volk voorop. Voor het VS-imperialisme was dit voldoende reden voor een poging tot 'een regime change'.

Omdat Fidel Castro de steun van het Cubaanse volk had en daarom niet gemakkelijk kon worden afgezet reageerde het VS-imperialisme met geweld en met economische maatregelen tegen Cuba. De CIA heeft vele honderden mislukte terroristische aanslagen op het leven van Fidel Castro georganiseerd. Ook heeft de CIA gezorgd voor de eerste grote nederlaag van het VS-imperialisme door steun te geven aan anti-Cuba-groepen voor een invasie vanuit Florida in de Varkensbaai op Cuba, waarvan de mislukking elk jaar op 19 april wordt gevierd.

De gewetenloosheid van het imperialisme wordt duidelijk in het beleid van de VS-regering om de Cubanen met economische oorlogsvoering middels een 'honger en radeloosheid-strategie' [1] op de knieƫn te krijgen. Deze manier van oorlog voeren werd vastgelegd in federale wetten zoals de Helms-Burton Act van 1996. Deze wet bestaat uit vier 'Titles': I. Versterken van internationale sancties tegen de regering Castro, II. Hulp voor een vrij en onafhankelijk Cuba, III. Bescherming van eigendomsrechten van VS-onderdanen en IV. Uitsluiting van bepaalde vreemdelingen.

Een deel van de Helms-Burton wet, Title III, is sinds 1996 door elke president steeds met een jaar opgeschort, tot Donald Trump dit onderdeel met ingang van 2 mei 2019 voor het eerst heeft geactiveerd. Hiermee hebben Amerikaanse rechtspersonen de mogelijkheid om derden, waar ook ter wereld, voor het Amerikaanse gerecht te slepen als zij activiteiten hebben op Cuba die op de een of andere manier - Title III maakt een zeer brede interpretatie mogelijk - iets te maken hebben met eigendommen die na 1959 op Cuba zijn genationaliseerd.

Cuba is overigens nog steeds bereid om vergoedingen te betalen voor de nationalisaties, zoals dat met andere landen is gedaan, maar de VS-regeringen hebben onderhandelingen op dit gebied altijd geweigerd.

De blokkade tegen Cuba toont enerzijds de macht van de VS-regering om schade te berokkenen, anderzijds haar onmacht omdat het Cubaanse volk al bijna 60 jaar vastberaden de soevereiniteit blijft verdedigen. Het feit dat in de Verenigde Naties elk jaar vrijwel unaniem een resolutie [2] tegen de blokkade wordt aangenomen toont aan dat de VS zich van de rest van de wereld isoleren.

Noten

[1] "to bring about hunger, desperation and overthrow of government" (https://history.state.gov/historicaldocuments/frus1958-60v06/d499)
[2] Overzicht van de resoluties van de Algemene vergadering van de VN tegen de blokkade tegen Cuba (http://www.cubavsbloqueo.cu/en/unga-voting-records) Verklaring van NCPN en CJB, 1 juni 2019.

../images/ncpn-weblogo.png ../images/cjb-banner.png

Weg met de blokkade

Leve de Cubaanse revolutie


Verklaring van NCPN en CJB, 24 juni 2019