download

Verkiezingen Provinciale Staten 18 maart 2015

Na ruim een week worden de contouren van de gevolgen van de verkiezingen steeds duidelijker. Ondanks een lage opkomst, politieke versnippering en historisch lage uitslagen voor VVD en met name de PvdA wil de coalitie doorregeren. En ondanks schijngevechten in Eerste en Tweede kamer gedoogt de meerderheid van de politieke partijen dit. Het draagvlak voor de voortzetting van het neoliberale afbraakbeleid is nog steeds groot genoeg in 'Den Haag'. In feite is inmiddels de campagne voor de komende Tweede Kamerverkiezingen al gestart.

Het opkomstpercentage brokkelt verder af ondanks de massieve media-aandacht. Van 56 procent in 2011 tot een dramatisch laag percentage van 47 procent in 2015. De bevolking wendt zich steeds massaler af van de politieke spelletjes en mannetjesmakerij op het Binnenhof. Omdat de stabiliteit van de volkspartijen (VVD, CDA en PvdA) blijft afnemen door verminderd vertrouwen van de vroegere aanhang, ontstaan er steeds meer alternatieve partijen en zoekt de kiezer naar politieke alternatieven.

Het CDA tracht het tij te keren door de eigen identiteit zoveel mogelijk op te poetsen, maar de teloorgang van de partij als brede en grote volkspartij kon ook op deze wijze niet worden voorkomen. PVV en D'66 (samen 19 zetels in de Eerste Kamer) nemen een aanzienlijk deel van het voormalige electoraat van de VVD op. Het politieke verraad dat door de PvdA-leiding werd gepleegd in de ogen van de voormalige achterban van die partij werd terecht hard afgestraft (van 14 naar 8 zetels). De SP maakt van deze politieke val nauwelijks gebruik (van 8 naar 9 zetels). De resultante van al deze bewegingen is een verdere versnippering van het politieke landschap. De grootste partij in de Eerste Kamer, de VVD, heeft nu dertien zetels van de 75. De partijen groeien in zetelaantal naar elkaar toe. De coalitie beschikt over nog minder politiek draagvlak.

In de praktijk vormde deze versnippering echter geen belemmering om de neoliberale agenda van de coalitie voort te zetten. Integendeel, door allerlei gedoogconstructies kon en kan de neoliberale agenda gewoon verder worden uitgerold. Gejammer over de onregeerbaarheid van Nederland en de noodzaak van bestuurlijke hervorming van het staatsbestel verhult het feit dat er in Nederland een breed draagvlak bestaat voor voortzetting van implementatie van de Europese neoliberale agenda. Daaraan veranderen deze verkiezingen niets. Het gaat om marginale accentverschuivingen, niet om een fundamentele afrekening met een systeem dat steeds meer in zichzelf verstrikt raakt.

Het resultaat is dat een steeds groter deel van de bevolking zich afwendt van het politieke mediaspektakel en steeds meer mensen op zoek zijn naar individuele overlevingsstrategieŽn. Als echter solidariteit, gezamenlijkheid en sociale integratie niet meer het cement vormen van een samenleving zal de samenleving verder verharden en uiteenvallen. Dat is precies wat er op dit moment gaande is. Deze fase kan niet worden opgelost door politiek gekrakeel in Den Haag, maar vergt de opbouw van een andere samenleving, waarin gemeenschapswaarden centraal staan. De zoektocht van de bevolking - ernstig gehinderd door de politieke vervalsingen van de media - zal echter vroeger of later leiden tot fundamentele systeemkritiek.

Van het serieus nemen van een politieke agenda voor de provincies en waterschappen was geen sprake. Vraagstukken, die op de agenda van de provincies staan met vergaande gevolgen voor miljoenen mensen in dit land, kregen nauwelijks aandacht. Alles was gericht op de zetelaantallen in de Eerste Kamer. Alles was gericht op de landelijke politiek zonder de schadelijke gevolgen daarvan op de kracht van provincies, gemeenten en waterschappen te belichten. Juist nu de decentralisatie van rijkstaken zonder voldoende financiŽle middelen op tal van terreinen grote negatieve gevolgen laat zien is het overgrote deel van de politieke partijen in Den Haag vooral bezig met het eigen voortbestaan. Ze bedenken politieke proefballonetjes om te redden wat er te redden valt tijdens de komende landelijke verkiezingen. Steeds duidelijker wordt dat het huidige politieke systeem niet functioneert en alleen nog door trucs en mediabedrog overeind kan worden gehouden. Het is de hoogste tijd voor een ander bestel: planning en solidariteit zijn nodig om de kapitalistische willekeur te stuiten. Om uit het politieke dal weg te komen moet worden ingezet op het tot stand brengen van het socialisme. Want het is socialisme of barbarij.

NCPN-partijbestuur 29 maart 2015