Van de Communistische Partij van Griekenland

Zeventiende Congres van de Communistische Partij van Griekenland

Athene, 9 - 12 februari 2005

Resolutie over de Situatie in de Internationale Communistische Beweging

Tijdens de discussies voorafgaand aan het Congres werd het belang benadrukt van het versterken van de inspanningen die gericht zijn op het bevorderen van co÷rdinatie, het uitwerken van gemeenschappelijke strijddoelen en de ontwikkeling van gezamenlijke actie in de communistische - en arbeidersbeweging, om sterker te staan tegenover imperialistische agressie; om de noodzaak te tonen van het socialisme als enige alternatief voor het huidige imperialistische systeem.

De noodzaak om een duidelijk communistisch standpunt uit te werken, een communistisch 'blok', werd naar voren gebracht met als doel beter het hoofd te kunnen bieden aan de problemen en moeilijkheden van onze strijd en werk te maken van de noodzakelijke geco÷rdineerde interventie in het krachtenveld van de anti-imperialistische en antimonopolistische strijd op internationaal niveau, waarin verschillende krachten een rol spelen.

Het Congres heeft het nieuwe Centraal ComitÚ de taak opgedragen de internationale activiteiten van de partij op basis van de volgende algemene richtlijnen uit te voeren:

1. De noodzaak van een duidelijke aanwezigheid van de communistische beweging en gezamenlijke actie van communistische - en arbeiderspartijen

Onze Partij is van mening dat er in de afgelopen periode sprake is geweest van zekere tekenen van herstel in de internationale communistische beweging. Verschillende communistische - en arbeiderspartijen waren beter toegerust om zich te weren tegen imperialistische agressie en actie te voeren tegen de imperialistische oorlogen in Afghanistan en in het bijzonder de oorlog tegen het volk van Irak. Sommige van deze partijen speelden een leidende rol in de strijd voor de arbeidersklasse en de mobilisatie van de arbeidersklasse voor hun rechten. In de afgelopen periode werden meer initiatieven genomen voor de co÷rdinatie van acties van communistische partijen in vergelijking met het recente verleden. Het aantal internationale en regionale bijeenkomsten is toegenomen.

Ondanks deze stappen vooruit blijft de internationale communistische beweging organisatorisch en ideologisch verdeeld; de beweging bevindt zich nog steeds in een crisis. De strijd tussen revolutionaire communistische en reformistisch opportunistische standpunten woedt nog steeds in de gelederen. De strijd tussen de lijn van 'verzet tegen en breken met' het imperialistische systeem en de lijn van 'aanpassing aan en opgaan in' dat systeem duurt voort.

De kernpunten van deze strijd gaan over: de relevantie van het marxisme-leninisme voor de huidige tijd; de ontwikkeling van onze theorie in een periode van overgang naar het socialisme onder de condities van de tijdelijke overwinning van de contra-revolutie; de kenmerken van de Communistische Partij; de kenmerken van het imperialisme; de relatie van de strijd op nationaal niveau met die op internationaal niveau; de politiek van bondgenootschappen; de houding ten aanzien van de sociaal democratie; de houding van communisten in de massabeweging; de opstelling ten opzichte van de kapitalistische crisis, de inter-imperialistische tegenstellingen en deimperialistische oorlogen; de stellingname tegen de aanvallen van het imperialisme tegen regionale en internationale vakbonden; de historische rol van de arbeidersklasse; de wetten/wetmatigheden van de socialistische revolutie en de opbouw van het socialisme; het proletarisch internationalisme.

Deze situatie onder ogen ziend is de KKE van mening dat de inspanningen van communistische partijen onderling versterkt moeten worden, zodat op een gezamenlijke manier en met respect voor de soevereiniteit van iedere partij de beste manieren gevonden kunnen worden om de crisis te lijf te gaan. Onze partij zal haar internationale activiteiten intensiveren, zodat een duidelijker vorm van samenwerking met communistische- en arbeiderspartijen kan ontstaan, een communistisch 'blok' (een pool). Deze duidelijke aanwezigheid van de partijen zal zorgen voor betere voorwaarden om de bestaande moeilijkheden tegemoet te treden. Dit zal tevens een bredere vereniging van anti-imperialistische krachten vergemakkelijken.

Het initiatief voor het ontwikkelen van zo'n 'blok' kan in gang gezet worden door communistische partijen die dicht bij elkaar staan in hun politieke en ideologische standpunten, die het marxisme-leninisme verdedigen alsmede de bijdrage van het socialisme dat we tot nu toe gekend hebben en de noodzaak voor de strijd voor het socialisme inzien.

Samenwerking op een hoger niveau op het gebied van ontwikkeling van de theorie is nodig, gezien de centrale vraagstukken van de hedendaagse strijd. Internationaal onderzoek naar de oorzaken van de overwinning van de contra-revolutie moet worden aangemoedigd; er moeten gezamenlijke strategieŰn tegen het imperialisme ontwikkeld worden.

Ons uitgangspunt voor deze vormen van samenwerking is, kiezen voor een praktische aanpak om tot concrete resultaten te komen. Een herkenbaar communistisch 'blok' is niet bedoeld om de soevereiniteit van de afzonderlijke partijen teniet te doen, evenmin als hun eigen verantwoordelijkheid in relatie tot de arbeidersklasse en de beweging in hun respectievelijke landen. Het zal de vorm krijgen van co÷rdinatie van gezamenlijke actie, op basis van gelijkheid.

Met betrekking tot communistische- en arbeiderspartijen waarmee we ideologische geschillen hebben, kunnen en moeten we doorgaan met pogingen voor gezamenlijke actie rond anti-imperialistische en antimonopolistische doelen en tegelijkertijd verkeerde ideologische en politieke standpunten blijven weerleggen. De KKE zoekt samenwerking met alle partijen, zonder uitzondering.

2. De duidelijke aanwezigheid van de communistische beweging - een vastberaden vertegenwoordiger in de ontwikkeling van de beweging

De gezamenlijke actie van communisten moet tot uiting komen in de gelederen van de massabewegingen, van internationale mobilisaties. De vorming van een duidelijk communistisch blok, de gezamenlijke actie en samenwerking van communistische partijen zal een stimulans zijn voor de inspanning om een versterkte internationale anti-imperialistische beweging op te bouwen, gebaseerd op de beweging van de arbeidersklasse en op de bewegingen vanuit andere lagen van de bevolking, de vredes- en anti-oorlogsbewegingen, de jeugd- en de vrouwenbewegingen en alle andere vormen van mobilisatie met een progressief radicaal doel.

De internationalisering van de strijd tegen het imperialisme kan geenmassakarakter en zeker geen stabiel karakter krijgen als het niet gebaseerd is op een duidelijk en krachtig communistisch 'blok' dat, eenmaal tot stand gebracht, een voortstuwende kracht kan worden voor de positieve invloed van de volkeren op internationale ontwikkelingen. Dat zal ook een stevige basis vormen voor een bredere anti-imperialistische alliantie.

Het antwoord van de bevolking op de strategie van het imperialisme, het hedendaagse barbarisme, kent vele verschillende vormen. Toch zou de strijd van de volkeren effectiever zijn als de verschillende bewegingen erin slagen om:

De politiek van het imperialisme is een aanval op het recht van elk volk om zelf het sociale en politieke systeem in eigen land te bepalen, zonder buitenlandse inmenging.

De ontwikkeling van de anti-imperialistische en antimonopoliebeweging hangt voornamelijk af van de manier waarop de ernstige problemen die vandaag de dag spelen in de internationale communistische beweging worden aangepakt. Het gaat tevens hand in hand met het verdere verloop van de vakbeweging, die zich ook in een periode van verwarring bevindt.

Als gevolg van deze situatie en zolang als de internationale communistische beweging haar eigen crisis niet aanpakt en zich niet duidelijk presenteert, zal een reeks van andere krachten, onder de directe invloed van de internationale sociaal-democratie, proberen de communistische beweging af te leiden door middel van de valsstrik van klassencollaboratie en het idee van een kapitalisme met een menselijk gezicht.

De bestaande vormen van samenwerking

De vormen van samenwerking van communistische- en arbeiderspartijen die tot nu toe zijn ontwikkeld, zoals internationale, regionale en multilaterale bijeenkomsten, kunnen en moeten voortgezet worden. Ze moeten verrijkt worden met discussie en uitwisseling van standpunten over theoretische aspecten, maar ook met bijeenkomsten met als resultaat concrete plannen voor actie op het gebied van gezamenlijke kwesties.

In dit kader moet bijzonder belang gehecht worden aan het extra aandacht geven aan jubilea en historische gebeurtenissen die een mijlpaal vormen in de strijd van communisten, de arbeidersklasse en meer in het algemeen van de volkeren voor politieke, economische en sociale emancipatie (o.a. De Parijse Commune; 1 mei; de Socialistische Oktoberrevolutie; de dag van de antifascistische overwinning van de volkeren - 9 mei 1945; de Slag om Stalingrad etc.). Niet alleen als antwoord op de poging van de imperialisten om de geschiedenis te herschrijven, maar ook als mogelijkheid om hedendaagse vraagstukken aan te kaarten die spelen in de strijd van de arbeidersklasse en de volkeren.

De versterking van de solidariteit moet worden voortgezet en verder ontwikkeld met zowel communistische partijen die moeten functioneren in de illegaliteit, als met communisten en andere strijders die voor hun activiteiten worden vervolgd. Ook met landen en volkeren die zich verzetten tegen de imperialistische agressie en landen waar communistische- en arbeiderspartijen aan de macht zijn, die proberen de ondermijnende acties van het imperialisme het hoofd te bieden en de verworvenheden van hun volk verdedigen onder de huidige ongunstige condities.

3. Betreffende de Partij van Europees Links

Het ontstaan van de 'Partij van Europees Links' (EL), waarin bepaalde communistische partijen deelnemen, is een uiting van de trend van aanpassing aan de negatieve krachtsverhoudingen. Objectief gezien, los van subjectieve keuzes en verklaringen, is dit een fatalistische acceptatie van de beperkingen die worden opgelegd door de wetten van de bourgeoisie. Europees Links wijst zowel de theorie van het wetenschappelijk socialisme af alsmede communistische tradities en de ervaringen van de socialistische revoluties in de 20e eeuw. Europees Links kiest voor de gevaarlijke en doodlopende weg van het loslaten van de communistische identiteit en van inlijving in de structuren van de EU. Op deze manier torpedeert EL de pogingen tot co÷rdinatie en gelijkwaardige samenwerking van communistische-, arbeiders- en andere linkse partijen in hun oppositie tegen het Europese imperialistische bolwerk en het kapitalistische systeem in het algemeen.

4. De anti-imperialisctische beweging. De vredesbewegingen, de anti-oorlogsbewegingen en andere bewegingen van het volk

Een belangrijk gegeven is het ontstaan en de ontwikkeling van bewegingen, centra van verzet van het volk, van radicale krachten die ertoe neigen met hun eisen en strijddoelen het volledige spectrum van de imperialistische politiek te raken. Centraal staan daarbij de kwesties van werkloosheid en armoede, oorlogen en interventies en van de winsten en de op winstbejag gerichte aard van het kapitaal. Tevens gaat het om zaken als militarisering, onderdrukking en geweld door de staat, de strijd voor democratische vrijheden en politieke rechten, het roven van het milieu en grondstoffen door de monopolies, de strijd tegen racisme en de vervolgingen van diegenen die de nieuwe wereldorde aan de kaak stellen.

De arbeidersstrijd neemt in sommige gevallen en regio's grotere vormen aan, er ontwikkelen zich gevechten tegen privatisering, de problemen in het onderwijs en het sociaal beleid. De strijd met betrekking tot sociale problemen breidt zich steeds meer uit naar alle continenten en duurt langer, waarbij verschillende vormen van strijd worden gebruikt. De anti-oorlogsacties hebben veel grotere mobilisatie van de massa's bewerkstelligd en er was sprake van een hoger niveau van internationale co÷rdinatie. De acties hebben echter geen permanent karakter en continu´teit gekregen.

Deze ontwikkelingen laten zien dat de imperialistische agressie er niet in is geslaagd om de verschillende bewegingen en de strijd van de volkeren tegen imperialistische bezetting en interventie tot stilstand te brengen en aan zich te onderwerpen.

In de afgelopen jaren heeft de bevolking het beleid van de Europese Unie, de NAVO en andere imperialistische organisaties op een concretere manier uitgedaagd. Er zijn leuzen naar voren gebracht tegen het idee van 'eenrichtingsverkeer' en ook eisen voor meer algemene sociale verandering. Zulke tendensen zijn ook in Europa waargenomen, in de referenda en onlangs bij de verkiezingen voor het Europees Parlement.

De ontwikkeling van de bewegingen toont grotendeels een geest van bewustwording. Daarbij is echter nog geen sprake van een stijgende lijn en dynamiek. Ze staat nog heel ver af van het formuleren van een samenhangend politiek voorstel, als alternatief voor en breuk met de monopolies en het imperialisme, zowel op nationaal als internationaal niveau.

Betreffende de internationale massaorganisaties

De bestaande internationale anti-imperialistische organisaties hebben nog niet afgerekend met de hindernissen die zij moeten nemen om wereldwijd de noodzakelijke infrastructuur op te kunnen bouwen, om zo een steviger samenwerking te kunnen ontwikkelen met krachten die in veel landen gereorganiseerd en hersteld zijn.

Veel organisaties en bewegingen worstelen, mede door gebrek aan geld en middelen, nog met de moeilijkheden om internationale acties te ontwikkelen en de verantwoordelijkheid te delen voor het opbouwen van een strijdblok dat op een consistente manier zal vechten tegen imperialisme. Zij kenmerken zich op nationaal en regionaal niveau door interne tegenstellingen en moeilijkheden, die voortkomen uit de strijd tussen de krachten gericht op aanpassing en bevrijding.

In meer of mindere mate hebben internationale organisaties, zoals de Wereld Vredes Raad, de Wereld Federatie van Vakbonden, de Wereld Federatie van Democratische Jeugd en de Internationale Democratische Federatie van Vrouwen, belangrijke stappen gezet in de richting van internationale strijd en onderlinge co÷rdinatie van acties.

Betreffende het Sociaal Forum

In het Wereld Sociaal Forum en zijn regionale structuren hebben sociaal- democratische krachten de overhand. Vertegenwoordigers uit het bedrijfsleven nemen er ook aan deel, krachten gericht op instemming en compromissen die openlijk hun vijandigheid verklaren ten aanzien van de communistische arbeidersbeweging en klassen-georiŰnteerde sociale organisaties, die zij proberen te vervangen door bepaalde NGO's of met organisaties uit de zogenaamde 'civil society'. Anarchistische en Trotskistische groepen steunen het Sociaal Forum, tevens is er steun vanuit regeringskringen en instituten van imperialistische landen.

Het Wereld Sociaal Forum probeert met zijn activiteiten radicale krachten in de val te lokken en in haar gelederen op te nemen, radicale krachten die uiting geven aan de strijdbaarheid van de arbeidersklasse en andere sociale lagen van de bevolking.

Inter-imperialistische tegenstellingen, scherper wordend doordat de Verenigde Staten het leeuwendeel van de buit eisen, hebben in Europa geleid tot een reeks van sociaal-democratische krachten die initiatieven ontplooien om de bewegingen te misbruiken en hen in de richting te leiden van steun voor het Frans-Duitse imperialisme.

Het is noodzakelijk om de politieke en ideologische oppositie te versterken, zodat de desoriŰntatie van de bewegingen omgebogen kan worden om de inlijving van politieke krachten tegen te gaan. Inlijving in een strijd weliswaar gericht tegen neoliberaal beleid, echter zonder anti-imperialistische en antimonopolistische doelstellingen. De krachten in die strijdzijn erop gericht de bewegingen in te lijven in een eenzijdige strijd tegen de VS in het voordeel van andere imperialistische krachten, die een even groot of groter aandeel willen dan de VS in de concurrentie om de verdeling van de markten.

De zaken die het Forum naar voren brengt als belangrijk voor de bevolking zijn niet strijdig met de behoeftes en belangen van het kapitalistische systeem. Daarom moet het Forum afgewezen worden, zodat de internationalisering van de strijd tegen het imperialisme uit kan groeien tot een solide massabeweging en de weg vrij kan maken voor het perspectief van socialisme.

Bron: http://www.kke.gr, maandag 28 februari 2005, vertaling J. Bernaven.