download

Mooie Woorden: Te weinig verontwaardiging, te weinig boosheid

i-005-010.jpg i-005-011.jpg
Truke

Rinze Visser

Sluipenderwijs worden argeloze lezers geconfronteerd met opvattingen en zaken die eigenlijk tot grote verontwaardiging zouden moeten leiden. Wat dus niet gebeurt. Wel wordt er veel gesproken en geschreven over de sociale media waar 'onfatsoen en redeloosheid', vooral door zogenaamd niet al te geletterde en beschaafde mensen de wereld in wordt geslingerd. Die berichten leiden tot veel verontwaardiging bij de bekende Nederlanders die zichzelf tot de politiek-correcte en fatsoenlijke elite rekenen.

Zij laten geen moment onbenut om uit te stralen dat zij geen racist zijn, geen homofoob zijn, geen antisemiet zijn, niet nationalistisch zijn, maar wel wereldburger en zeker ook anticommunist. Laatdunkend laten zij zich uit over het incorrecte kruimelwerk op de sociale media, iets waar zijzelf door hun jarenlang promoten van het individualisme aan hebben bijgedragen. Over het grote grove, pseudo-intellectuele werk horen we van dezen geen of nauwelijks reacties. Geen verontwaardiging.

Beste lezers (v/m), wordt niet ongeduldig en vraag: kom nu op met dat grote grove werk! Zo, nu dan! Wist u dat er nogal wat geleerden en opiniemakers zijn die vinden dat lang niet iedereen het recht op deelname aan verkiezingen hoort te hebben? Dat er lieden zijn die vinden dat niet-hoogopgeleiden, dus in hun ogen domme mensen, niet zouden moeten mogen stemmen. Dat er ook gepleit wordt voor het instellen van een kiesrecht-examen, een intelligentietest dus voor het verkrijgen van een stempas en daarmee het kiesrecht te willen beperken tot een uitgelezen groep? Wist u dat er echt serieuze standpunten bestaan om gemeenteraden gedeeltelijk samen te stellen bij loting of zelfs af te schaffen en te vervangen door zo nu en dan een 'willekeurig' uit te nodigen groep inwoners? U hebt er vast wel eens van gehoord dat er in meerdere gemeenten, en ook in provincies, experimenten zijn waarbij al gesleuteld wordt aan de gangbare volksvertegenwoordigende democratie. Van grote verontwaardiging niets te merken.

Dit gebrek aan verontwaardiging speelt zich af in een tijd waarin andere landen voortdurend de democratische les gelezen wordt, waarin ons land - uiteraard samen met de broederlanden Verenigde Staten van Amerika, Canada, AustraliŽ en Nieuw-Zeeland - als voorbeeld van vrijheid en democratie wordt gepresenteerd. Vooral in de periode voorafgaand aan de 4e en 5e mei wordt het publiek er onder bedolven. Maar blazen diezelfden ook zo hoog van de toren nu er geprobeerd wordt de huidige staat van de democratie te ondermijnen? Nee, nee en nog eens nee!

Geen felle discussie hierover op Nieuwsuur, DWDD, Jinek en aanverwante tv-uitzendingen. U hebt zeker gehoord van een eerdere VVD-oprisping om mensen in 'slechte' wijken - dus arme wijken - bij overtredingen strenger te straffen dan mensen in 'goede' wijken - dus rijke wijken? Veel verontwaardiging leverde dat in kranten, tijdschriften en op de televisie en radio niet op. 'Weer zo'n proefballonnetje', was wel zo'n beetje het meest afwijzende commentaar. Maar wist u ook dat er serieus gesproken en geschreven wordt over de vraag of het bepaalde mensen niet verboden zou moeten worden kinderen te krijgen en dat dit aan de hoogte van het IQ gelinkt wordt? Hebt u de gebruikelijke mensenrechtenverdedigers op zien springen van verontwaardiging? Nee dus!

Als er weer eens een grote toeloop van vluchtelingen naar deze kant is, dan komen de verhalen los. Gammele bootjes, mensensmokkelaars, verdrinkingen, problemen in ItaliŽ, in Griekenland en Turkije. Heldhaftige uitspraken zoals "wir schaffen das"... Het mag duidelijk zijn: al die verhalen moťten verteld worden. Maar hoeveel verhalen lezen wij over de oorzaken, over de politieke oorzaken waardoor vluchtelingen- en migratiestromen op gang komen? Eerlijke verhalen over de rol van het (westerse) kapitalisme, over de grondstoffenroof, over uitbuiting, over het aanwakkeren van burgeroorlogen, over de rol van de NAVO. Nauwelijks of niet! Dus ook geen massale verontwaardiging. Wel de bangmakerijen. Voor Rusland en China. Niet mensen in Afrika, AziŽ worden bedreigd, maar 'wij', Nederland en de EU. Want 'onze vrijheid' moet verdedigd worden. Als de dader zich uitgeeft voor slachtoffer, dan kan de dader met zijn daden doorgaan...

Onze manier van leven wordt bedreigd. Hiermee bedoelt men de manier van leven van de rijken en machthebbers. Met 'vrijheid' bedoelt men marktwerking en ontmanteling van de verzorgingsstaat, waardoor ziekenhuizen moeten sluiten, verzorgingshuizen ontmanteld worden, rechtsgang voor lage inkomensgroepen onmogelijk wordt, enzovoort. Al het hiervoor geschrevene is de afgelopen jaren zwart op wit gelezen: de ideeŽn over democratie, gemeenteraden, over het stemrecht en het recht of niet recht op het krijgen van nageslacht. Dat staat dan in bladen die door de massa van de mensen niet gelezen worden. Het gaat dan over zaken waarover 'de pleuris' zou kunnen uitbreken, tot grote verontwaardiging zouden kunnen leiden. Maar de machtigen, de heersende klasse en haar adepten bepalen waarover het volk verontwaardigd moet zijn. Klassenstrijd speelt zich niet louter af op het terrein van de 'poen', maar is ook een strijd om de geesten van de mensen.

Als men de verontwaardiging in toom kan houden of op andere zaken kan projecteren en kan individualiseren, dan kunnen de grote multinationals en de rijken gesteund blijven worden, kan de verzorgingsstaat verder omgebouwd worden tot een door de rijken en rovers gewenste participatiemaatschappij, kunnen gewone mensen nog verder vernederd worden, kunnen leugens een schijn van waarheid krijgen en feiten en waarheden niet ter zake doen. Want wie het grote niet ziet, die deert het kleine niet...