Stop IsraŽl nu!

Invasie in Gaza deel van barbaarse plannen

Operatie 'Cast Lead' onderdeel van een bredere militaire spionageagenda

Verwoesting in Gaza: steden kapotgegooid, honderden mensen gedood, duizenden verwond. De barbaarse bombardementen op en bezetting van Palestijns grondgebied zijn bedoeld om ook de laatste Palestijnen van hun grondgebied te verjagen. En wat zegt de IsraŽlische ambassadeur? Stellingname tegen deze beestachtigheden zou gebaseerd zijn op onjuiste interpretatie van de feiten! Hulde aan het optreden van SP-kamerlid van Bommel in een kuip vol slaafse en schijnheilige volgzaamheid aan de VS en IsraŽl.
Tegen de IsraŽlische aanvallen op en in Gaza werd onder meer op 3 januari gedemonsteerd in Amsterdam (Foto J.Klabbers)
Van links naar rechts Dagan, Sharon, Halevy
De zionistische regeringen in IsraŽl zijn al meer dan 40 jaar bezig om alle Palestijnen van hun grondgebied te verjagen. Deze kaartjes zeggen genoeg. De Palestijnen beschikken nog maar over een paar snippers grondgebied. De barbaarse aanvallen op Gaza vinden plaats als onderdeel van dit 'masterplan'.
Demonstratie in Amsterdam

Koloniale staat

IsraŽl is een koloniale staat die de Palestijnen in 1948 van hun grondgebied verdreef en zich verzet tegen hun terugkeer. Een volstrekte ontkenning van het internationaal recht. Maar daar blijft het niet bij. Deze racistische staat gaat eindeloos door met etnische zuiverigen om zijn eigen grondgebied te vergroten. Het land heeft al 60 jaar VN-resoluties overtreden, overduidelijk beschermd door West-Europa en de Verenigde Staten. Deze machten hebben een politieagent nodig in het Midden-Oosten om de olie te controleren (en binnenkort het gas te stelen dat voor de kust van Gaza is gevonden!). IsraŽl jammert over mogelijke atoomwapens in de naburige landen, maar heeft zelf minstens 200 illegale kernkoppen geÔnstalleerd. IsraŽl beweert de enige democratie in het Midden-Oosten te zijn (alsof een Apartheidsregime democratisch zou kunnen zijn!). Nochtans, IsraŽl's bondgenoten in het Midden-Oosten (Verenigde Emiraten, Koeweit, Egypte, e.a.) zijn allemaal dictaturen. Bovendien, toen de Palestijnen in Gaza democratisch, maar volgens IsraŽl verkeerd, stemden (op Hamas), wierp IsraŽl onmiddellijk economische blokkades op en vond een eindeloze onderdrukking plaats. Zij die sommige actuele Palestijnse politieke bewegingen kritiseren, vergeten te zeggen dat IsraŽl eerder linkse of nationalistische partijen in Palestina vernietigde. En dat zij systematisch weigerden om met Arafat te onderhandelen terwijl ze het tegenovergestelde beweren. In het hoofdartikel wordt aangetoond waarom. Al het bovengenoemde wordt tegenwoordig bewezen door historici (met inbegrip van IsraŽliŽrs als Zand Shlomo en Benny Morris), verklaringen van zionistische leiders zelf en verklaringen van progressieve joden. De kolonialisten klagen nu over raketaanvallen en terroristische handelingen. Zeker, niet alle methodes zijn geschikt. Maar de onderdrukkers zijn 'superbewapend' en hebben de onderdrukten het recht ontnomen van om het even welke wettelijke stappen. Wat is in zo'n situatie dan de juiste manier van verzet? Ja, sommige IsraŽliŽrs lijden ook (bovendien lijden veel IsraliŽrs door armoede en de gevolgen van rassenonderscheid opgelegd door de IsraŽlische leiders). Er zal geen oplossing in het Midden-Oosten komen zonder een echte democratie voor allen, waarbij alle rechten van de Palestijnse bevolking worden erkend. Het is dringend nodig de werkelijke oorzaken van het probleem te belichten door de schijnwerpers te richten op de medialeugens en de geschiedvervalsingen. Het hoofdartikel biedt de nodige achtergrondinformatie. Geen vrede zonder rechtvaardigheid!

Michel Chossudovsky

De luchtaanvallen en de huidige grondoorlog waarbij IsraŽlische troepen Gaza binnenvallen moet geanalyseerd worden in een historische context. Operatie 'Cast Lead' is een zorgvuldig voorbereide onderneming die onderdeel uitmaakt van een bredere militaire spionageagenda (door leger en geheime dienst), die voor het eerst werd geformuleerd in 2001 door de regering van minister-president Ariel Sharon.

"Volgens bronnen in het militaire apparaat heeft minister van Defensie Ehud Barak de IsraŽlische strijdkrachten ruim zes maanden geleden de opdracht gegeven zich voor te bereiden op de militaire operatie, toen IsraŽl al was gestart met de onderhandelingen met Hamas over een wapenstilstand." [1]

Het was IsraŽl die de wapenstilstand verbrak op de dag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen op 4 november jl.: "IsraŽl heeft gebruikgemaakt van die afleiding om het staakt het vuren tussen zichzelf en Hamas te verbreken door de Gazastrook te bombarderen. IsraŽl beweert dat deze schending van de wapenstilstand was bedoeld om te voorkomen dat Hamas tunnels zou graven die zouden leiden naar IsraŽlisch grondgebied.

De volgende dag startte IsraŽl een terroristische blokkade tegen Gaza, waardoor het gebied is afgesneden van voedsel, brandstof, medicijnen en andere levensbehoeften, in een poging om de Palestijnen te onderwerpen, terwijl IsraŽl tegelijkertijd gewapende invallen deed in Gaza.

"In reactie hierop namen Hamas en anderen in Gaza hun toevlucht tot het afvuren van ruwe, 'huisgemaakte' en over het algemeen onnauwkeurige raketten op IsraŽl. In de afgelopen zeven jaar hebben dergelijke raketten 17 IsraŽli's gedood. In dezelfde periode zijn door IsraŽlische Blitzkrieg-aanvallen duizenden Palestijnen gedood. Dat heeft tot wereldwijd protest geleid, waarvoor de VN doof is." [2]

Geplande humanitaire ramp

Op 8 december was John Negroponte, onderminister van Buitenlandse Zaken van de VS, in Tel Aviv voor overleg met zijn IsraŽlische ambtsgenoten, waaronder de directeur van de Mossad, Meir Dagan.

Operatie 'Cast Lead' ging twee dagen na Kerstmis van start. De operatie werd gekoppeld aan een zorgvuldig ontworpen internationale pr-campagne, onder toezicht van het IsraŽlische ministerie van Buitenlandse Zaken.

Militaire plekken en gebouwen van de Hamas zijn niet het belangrijkste doelwit. Operatie 'Cast Lead' is opzettelijk bedoeld om burgerslachtoffers te maken. We hebben hier te maken met een geplande humanitaire ramp in Gaza, in een zeer dichtbevolkt stedelijk gebied. Het langetermijndoel van deze operatie is, zoals geformuleerd door IsraŽlische beleidsmakers, het verwijderen van de Palestijnen van Palestijns grondgebied: "Terroriseren van de burgerbevolking, bewerkstelligen van maximale vernietiging van eigendommen en culturele bronnen... het dagelijkse leven van de Palestijnen moet ondraaglijk worden. Ze moeten ingesloten worden in steden en dorpen zonder mogelijkheid tot normale economische activiteiten, afgesneden van hun werkplekken, scholen en ziekenhuizen. Dit zal de emigratie bevorderen en het verzet tegen toekomstige uitzettingen verzwakken." [3]

Operatie 'Justified Vengeance'

Er is een keerpunt bereikt. Operatie 'Cast Lead' is onderdeel van de bredere militaire spionageoperatie, gestart door de regering van Ariel Sharon in 2001. Het was in het kader van Sharons Operatie 'Justified Vengeance' dat F-16 gevechtsvliegtuigen werden ingezet om Palestijnse steden te bombarderen.

Operatie 'Justified Vengeance' werd in juli 2001 aan de IsraŽlische regering van Sharon gepresenteerd door IDF-bevelhebber Shaul Mofaz, onder de titel: 'De vernietiging van de Palestijnse autoriteiten en de ontmanteling van alle gewapende krachten.' [nvdr: IDF = Israel Defense Forces = leger van IsraŽl]

"In juni 2001 werd een rampenplan opgesteld onder de codenaam Operatie 'Justified Vengeance', bedoeld om de hele Westoever en de Gazastrook opnieuw te bezetten ten koste van waarschijnlijk 'honderden' IsraŽlische slachtoffers." [4]

Volgens Jane's 'Foreign Report' (12 juli 2001) heeft het IsraŽlische leger onder leiding van Sharon zijn plannen aangepast voor een "totale aanval om de Palestijnse autoriteiten te vernietigen, hun leider Yasser Arafat te verdrijven en de Palestijnse strijdkrachten te doden of gevangen te nemen".

'Bloodshed Justification'

De 'Bloodshed Justification' was een essentieel onderdeel van de militaire spionageagenda. Het doden van Palestijnse burgers werd gerechtvaardigd op 'humanitaire gronden'. De IsraŽlische militaire operaties werden zorgvuldig getimed zodat ze samenvielen met zelfmoordaanslagen: "Op bevel van de regering zou de aanval gestart worden na een grote zelfmoordbomaanslag in IsraŽl, waarbij veel doden en gewonden zouden vallen. Het bloedvergieten bij die aanslag zou dan worden aangehaald als rechtvaardiging voor een aanval." [5]

Het 'Dagan Plan'

Operatie 'Justified Vengeance' werd ook wel het 'Dagan Plan' genoemd, vernoemd naar Meir Dagan, toen generaal en nu hoofd van de Mossad, de geheime dienst van IsraŽl.

Tijdens de verkiezingscampagne in 2000 was (reserve)generaal Meir Dagan de veiligheidsadviseur van Sharon. Het Dagan Plan bleek al te zijn opgesteld voorafgaand aan de verkiezing van Sharon tot minister-president in februari 2001. "Volgens een artikel van Alex Fishman in 'Yediot Aharonot' was het doel van het Dagan Plan het vernietigen van de Palestijnse autoriteiten en Yasser Arafat buitenspel zetten." [6]

"Zoals beschreven in het 'Foreign Report' en in IsraŽl naar buiten gebracht door Ma'ariv, zal het invasieplan van IsraŽl - genaamd 'Justified Vengeance' - direct worden gestart na de eerstvolgende zelfmoordaanslag met veel slachtoffers. De operatie zal ongeveer een maand duren en de verwachting is dat het zal leiden tot de dood van honderden IsraŽli's en duizenden Palestijnen." [7]

Het Dagan Plan voorzag in de zogenaamde 'kantonisering' van de Palestijnse gebieden, waarbij de Westoever en Gaza volledig van elkaar gescheiden zouden worden met aparte 'regeringen' in beide gebieden. Binnen dit scenario, dus reeds bedacht in 2001, zou IsraŽl "aparte onderhandelingen voeren met de Palestijnse partijen die in de respectievelijke Palestijnse gebieden overheersend zijn, partijen verantwoordelijk voor veiligheid, inlichtingenen zelfs voor de Tanzim (Fatah). Het plan benadert dus zeer dicht het idee van de 'kantonisering' van Palestijnse gebieden, dat door een aantal ministeries naar voren is gebracht." [8]

Het Dagan Plan heeft gezorgd voor continuÔteit in de militaire spionageagenda. Na de verkiezingen in 2000 kreeg Meir Dagan een sleutelrol. Hij werd Sharons tussenpersoon voor veiligheidskwesties. Hij voerde overleg met de speciale diplomatieke vertegenwoordigers van president Bush, Zinni en Mitchell. Vervolgens werd hij in augustus 2002 benoemd tot directeur van de Mossad door minister-president Sharon. Ook in de periode na Sharon bleef hij hoofd van de Mossad. In juni 2008 werd zijn positie van directeur van de IsraŽlische geheime dienst bestendigd door minister-president Ehud Olmert.

Meir Dagan heeft de leiding gehad over vele militaire spionageoperaties. Het is van belang op te merken dat Meir Dagan als jonge kolonel nauw heeft samengewerkt met minister van Defensie, Ariel Sharon, tijdens de verrassingsaanvallen op Palestijnse nederzettingen in Beirut in 1982. De grondoorlog die IsraŽl nu in 2009 voert in Gaza lijkt in veel opzichten op de militaire operatie in 1982, onder leiding van Sharon en Dagan.

ContinuÔteit: van Sharon tot Olmert

Het is belangrijk ons te concentreren op een aantal belangrijke gebeurtenissen die hebben geleid tot de moorden in Gaza in het kader van Operatie 'Cast Lead':

  1. De moord op Yasser Arafat in November 2004.

    Het plan voor de moordaanslag lag al op de 'tekentafel' sinds 1996, onder de naam 'Operatie Fields of Thorns'. Volgens een document uit oktober 2000 werd die operatie "voorbereid door de veiligheidsdiensten, op verzoek van de toenmalige minister-president Ehud Barak. Uitgangspunt was dat de persoon Arafat een ernstige bedreiging vormde voor de veiligheid van de staat [van IsraŽl] en dat de schade die zou worden veroorzaakt door zijn verdwijning minder groot zou zijn dan de schade als hij zou blijven." [9]

    In 2003 gaf de IsraŽlische ministerraad de opdracht tot de moord op Arafat. Deze werd goedgekeurd door de Verenigde Staten, die hun veto gebruikten tegen een Veiligheidsresolutie van de VN, die de beslissing van de IsraŽlische ministerraad veroordeelden. In reactie op de toename van Palestijnse aanvallen verklaarde de IsraŽlische minister van Defensie, Shaul Mofaz, in augustus 2003 een 'totale oorlog' aan de opstandelingen, die hij bestempelde als "gebrandmerkt om te sterven".

    "Half september nam de IsraŽlische regering een wet aan waarmee ze van Arafat wilde afkomen. De IsraŽlische ministerraad voor politieke veiligheidskwesties noemden de wet 'een besluit om Arafat als obstakel voor vrede uit de weg te ruimen'." Mofaz dreigde: "We zullen de juiste manier en het juiste tijdstip kiezen om Arafat te doden." De Palestijnse minister Saeb Erekat vertelde aan CNN dat hij dacht dat Arafat het volgende doelwit zou zijn. CNN vroeg vervolgens aan Sharons woordvoerder Ra'anan Gissan, of het aannemen van de wet betekende dat Arafat zou worden verdreven. Gissan verklaarde: "Nee, dat betekent het niet. De ministerraad heeft vandaag besloten dit obstakel te verwijderen. Over het tijdstip, de methode en hoe die wordt uitgevoerd worden afzonderlijke besluiten genomen en de veiligheidsdiensten zullen de situatie goed in de gaten houden en aanbevelingen doen over de beste aanpak." [10]

    De moord op Arafat maakte onderdeel uit van het Dagan Plan uit 2001. Naaralle waarschijnlijkheid werd de moord gepleegd door de IsraŽlische geheime dienst. De moord was bedoeld om de Palestijnse autoriteiten te vernietigen en verdeeldheid te stimuleren binnen de Fatah en tussen Fatah en Hamas. Mahmoud Abbas is een Palestijnse landverrader. Met goedkeuring van IsraŽl en de VS die de paramilitaire en veiligheidstroepen van de Palestijnse autoriteiten financieren, werd hij benoemd tot leider van Fatah.

  2. Het verwijderen van alle Joodse nederzettingen in Gaza in 2005, in opdracht van minister-president Ariel Sharon. Daarbij werden meer dan 7.000 joden verplaatst.

    "Mijn bedoeling is een evacuatie, sorry een herplaatsing van nederzettingen die ons problemen bezorgen en van nederzettingen die we sowieso op de langere termijn niet zullen behouden, zoals de nederzettingen in Gaza ... Ik ga uit van de aanname dat er in de toekomst geen Joden meer zullen zijn in Gaza", zei Sharon. [11]

    De kwestie van de nederzettingen in Gaza werd gepresenteerd als onderdeel van Washingtons 'Roadmap to Peace'. Alhoewel door de Palestijnen bejubeld als een 'overwinning' was de maatregel van het herplaatsen van nederzettingen helemaal niet gericht tegen de Joodse kolonisten. Integendeel: de maatregel was onderdeel van een grote geheime operatie, die was bedoeld om de Gaza te veranderen in een concentratiekamp. Zolang Joodse kolonisten in Gaza leefden kon het doel van het creŽren van een groot, afgezet gevangenisterrein niet bereikt worden. Voor het uitvoeren van Operatie 'Cast Lead' was 'geen Joden in Gaza' een vereiste."

  3. Het bouwen van de beruchte Apartheidsmuur, waartoe werd besloten in de beginperiode van de regering Sharon.
  4. De volgende fase was de verkiezingsoverwinning van Hamas in januari 2006. De IsraŽlische militaire inlichtingenarchitecten wisten dat Fatah onder leiding van Mahmoud Abbas zonder Arafat de verkiezingen zou verliezen. Ook dit was onderdeel van het scenario dat zeer goed werd voorbereid. Met Hamas aan de leiding van de Palestijnse autoriteiten, ervan uitgaand dat Hamas een terroristische organisatie is [volgens IsraŽl], zou IsraŽl beginnen met het proces van 'kantonisering', zoals beschreven in het Dagan Plan. Onder aanvoering van Mahmoud Abbas zou Fatah formeel de leiding hebben op de Westoever. De met veel stemmen verkozen Hamas-regering zou zich moeten beperken tot de Gazastrook.

Grondaanval

Op 3 januari jl. drongen IsraŽlische tanks en infanterie Gaza binnen tijdens een groot grondoffensief:

"De grondoperatie werd voorafgegaan door een aantal uren van hevige artilleriebeschietingen in het donker, waarbij verschillende doelwitten in lichterlaaie werden gezet en de vlammen hoog oplaaiden in het nachtelijke luchtruim. Machinegeweren ratelden terwijl lichtspoorkogels door het donker flitsten en de inslagen van honderden granaten zorgden voor strepen van vuur." [12]

IsraŽlische bronnen gaan uit van een langdurige militaire operatie. Het "zal niet eenvoudig zijn en niet kort duren", zei minister van Defensie, Ehud Barak tijdens een televisietoespraak.

IsraŽl is er niet op uit om Hamas ertoe te bewegen om 'mee te werken'. Waar we nu mee geconfronteerd worden is de uitvoering van het Dagan Plan, voor het eerst geformuleerd in 2001, dat gericht is op:

"een invasie van ongeveer 30.000 IsraŽlische soldaten in het door de Palestijnen gecontroleerd grondgebied met de duidelijk gedefinieerde missie om de infrastructuur van de Palestijnse leiders te vernietigen en wapens in beslag te nemen die nu in bezit zijn van de verschillende Palestijnse groepen en de militaire leiders uit te zetten of te doden." [13]

De grotere vraag is of IsraŽl, in overleg met Washington, van plan is om de oorlog uit te breiden.

In een later stadium van de grondinvasie kan tot massale verdrijving worden overgegaan, waarbij de IsraŽli's de grenzen van Gaza openzetten om een exodus van de bevolking mogelijk te maken. Massale verdrijving werd door Ariel Sharon genoemd als de "oplossing in 1948-stijl". Volgens Sharon "is het alleen maar nodig om een andere staat te vinden voor de Palestijnen." "JordaniŽ is Palestina", was het motto dat hij bedacht. [14]

Voetnoten


[1] Barak Ravid, 'Operation Cast Lead: Israeli Air Force strike followed months of planning', Haaretz, 27 december 2008.
[2] Shamus Cooke, 'The Massacre in Palestine and the Threat of a Wider War', Global Research, december 2008.
[3] Ur Shlonsky, geciteerd door Ghali Hassan, 'Gaza: The World's Largest Prison', Global Research, 2005.
[4] Washington Times, 19 maart 2002.
[5] Tanya Reinhart, 'Evil Unleashed, Israel's move to destroy the Palestinian Authority is a calculated plan, long in the making', Global Research, december 2001.
[6] Ellis Shulman, 'Operation Justified Vengeance': a Secret Plan to Destroy the Palestinian Authority', maart 2001.
[7] Zie [6]
[8] Sylvain Cypel, 'The infamous 'Dagan Plan', Sharon's plan for getting rid of Arafat', Le Monde, 17 december 2001.
[9] Zie [5]
[10] Zie: Trish Shuh, Road Map for a Decease Plan, www.mehrnews.com, 9 november 2005.
[11] CBC, maart 2004.
[12]AP, 3 januari 2009.
[13] Zie [6]
[14] Zie [5]

Bron: http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=11606

The Centre for Research on Globalisation (CRG)

Vertaling J. Bernaven, Manifest 01/2009.