download

Turkije brandt :: Volksopstand tegen regering-Erdogan

Wat begon als een beperkte protestactie tegen het rooien van bomen om plaats te maken voor een winkelcentrum, nabij het Taksimplein in Istanbul, groeide uit tot een nationale protestbeweging tegen de regering. Solidair laat drie linkse stemmen uit Turkije aan het woord.


Bert De Belder*
turkrdam4-6a.jpg
Op 4 juni vond in Rotterdam een demonstratie plaats voor het Turkse consulaat. Zo'n 70 mensen scandeerden leuzen tegen de regering Erdogan en de ondemocratische AKP. De NCPN was, samen met in Nederland woonachtige Griekse en Turkse kameraden aanwezig. (Foto: Manifest/WvdK)
turkrdam4-6b.jpg

Op een conferentie van de Wereldvredesraad in Lissabon sprak Mario Franssen van solidariteitsbeweging intal met Aydemir Güler, verantwoordelijke van de Turkse Vredesvereniging.

"Het probleem met het Gezi-park was de druppel die de emmer deed overlopen. Verschillende problemen hadden zich opgehoopt. Ten eerste waren er de hervormingen in de universiteiten. Bij het administratief en academisch personeel zijn er belangrijke nieuwe benoemingen geweest die vooral toekwamen aan mensen loyaal aan de AKP, de partij van premier Erdogan. De islamisering van het onderwijs ontwikkelt zich zo verder, terwijl dat tot voor enkele jaren nog seculier was. Ten tweede is er de steeds slechter wordende sociaaleconomische toestand. Het is voor jongeren bijna onmogelijk om nog een job te vinden. Ten derde is er de actieve rol die Turkije speelt in de destabilisering van Syrië, een beleid dat als een boemerang terugkeert in het gezicht van de regering. En ten slotte is er de verdergaande islamisering van de maatschappij, met als meest recente maatregel de verstrenging van de wet op het drinken van alcohol. De steeds weerkerende factor hierbij is de persoon van premier Erdogan. De woede van de bevolking keert zich voornamelijk tegen hem.

Wat de mensen uiteindelijk heeft aangezet om massaal op straat te komen is het politiegeweld. Ze deden hun eerste charge donderdagmorgen 30 mei om 5 uur, toen enkele honderden activisten nog in hun tenten in het park lagen te slapen. Daarop riepen verschillende progressieve organisaties op om de activisten te gaan steunen. Veel gewone mensen gaven hieraan gehoor, maar de dag nadien chargeerde de politie opnieuw. Daarop volgde een meer georganiseerde reactie van tal van organisaties en partijen. De enorme opkomst op het Taksimplein was buiten alle verwachtingen, en vanaf zondag volgden dan de betogingen in het hele land." (het volledige interview vindt u op www.intal.be)

City marketing

Neslisah Basaran, lid van de Partijraad van de Communistische Partij van Turkije (TKP): "Een parkje willen vervangen door een winkelcentrum is typerend voor Erdogans beleid van city marketing. Hij wil van Istanbul een stad voor de rijken maken. Arme volkswijken moeten plaats maken voor chique residentiële wijken en prestigeprojecten. Dit past in de speciale missie die de AKP voor ogen heeft sinds ze elf jaar geleden door verkiezingen aan de macht kwam: Turkije grondig herstructureren om beter te beantwoorden aan de noden van het kapitalisme en het imperialisme.

Dat de mensen nu zonder meer het ontslag van Erdogan durven vragen, is uniek. Met de TKP eisen we ook dat de verantwoordelijken voor de repressie gestraft worden, zowel in de regering als bij de politie. En we willen met de betogers de regering ter verantwoording roepen voor ál haar daden en maatregelen van de laatste elf jaar."

Verenigd in verzet

Mehmet Özer, verantwoordelijke internationale relaties van de Arbeiderspartij EMEP: "Het is belangrijk te onderstrepen dat de 100.000 mensen die op het Taksimplein bijeenkwamen, erin geslaagd zijn om de politie terug te drijven. Dat is alvast één mooie overwinning voor het volk. En de mensen die dat voor mekaar gekregen hebben, komen uit alle bevolkingsgroepen: arbeiders en studenten, vrouwen en mannen, jongeren en ouderen, linkse partijen, vakbondsmilitanten, dokters, tv-acteurs en andere artiesten, sociale organisaties, moslims en atheïsten, zelfs liberalen en leden van de AKP zelf. Vandaag zijn ze allemaal verenigd in hun verzet tegen de repressie. Die repressie heeft al meer dan duizend gewonden gemaakt, waarvan verschillende er erg aan toe zijn. Een van hen is Mutlu Coskun, een leider van onze jongerenorganisatie Arbeidersjeugd."

Repressie aan den lijve

Ook de Communistische Partij van Turkije (TKP) ondervindt de repressie aan den lijve. De politie viel het partijkantoor in de hoofdstad Ankara aan met traangas, en arresteerde iedereen die zich in het bijhorende cultureel centrum "Nazim Hikmet" bevond. En in Antakya werd een auto met vijf TKP-leden zelfs door de politie beschoten. De wagen raakte van de weg af, de vijf inzittenden werden gewond, waarvan één ernstig.

*Overgenomen uit Solidair, de krant van de Belgische PVDA.