PDF formaat

Machtsvorming van de vakbeweging kan de gevolgen van de crisis keren

Weer eens wordt het einde van de recessie uitgeroepen, terwijl iedereen kan zien dat we nog vastzitten in de kapitalistische crisis.

Ook een opleving van de beurs kan niet verhullen dat de economie in Nederland nog steeds krimpt. De werkloosheidscijfers bereiken recordhoogten. Daarbij worden de 'onbemiddelbare' werkzoekenden en degenen die fulltime zouden willen werken, maar noodgedwongen een baantje van 12 uur per week hebben geaccepteerd, buiten deze cijfers gehouden.

Op de korte termijn zijn de banen van tienduizenden rijks-, provincie en gemeenteambtenaren, medewerkers van welzijns-, zorg- en culturele instellingen, banken en veel mensen in het midden- en klein bedrijf in gevaar door de bezuinigingen.

Groei van winsten ten koste van arbeidsvoorwaarden

Herstel van winsten toont aan dat de grote bedrijven profiteren van de crisis ten koste van de werkende bevolking. Het midden- en kleinbedrijf dat voor de binnenlandse markt produceert krijgt tevens zware klappen doordat het netto te besteden inkomen van werkenden al jaren daalt.

De multinationals en grootbanken vonden vanaf de jaren 1980 wereldwijd politieke steun in neoliberaal beleid om hun 'kosten' te verlagen en daarmee de werkenden loon en rechten in te laten leveren. Ook reformistische vakbondstoppen gingen hierin mee. In 1982 ondertekende Wim Kok het Akkoord van Wassenaar, waarin loonmatiging was opgenomen in ruil voor arbeidstijdverkorting.

Op instructie van de ERT (Europese Rondetafel van Ondernemers) nam de EU in 2000 de regie over om de neoliberale maatregelen www.ncpn.nl

Nieuwe Communistische Partij van Nederland door te voeren. Ingrepen die ten koste gingen van de werkers werden in alle lidstaten gerealiseerd. Verhoging van de pensioenleeftijd, verlagen van de (pensioen)uitkeringen, opheffen van ontslagbescherming, verruiming van arbeidstijden, meer flexbanen en verplicht werken met behoud van uitkering, zijn maatregelen regelrecht afkomstig uit de neoliberale 'Lissabon-agenda' van de Europese Unie.

Aanvallen op levensvoorwaarden gaan door

De ware schuldigen voor de crisis zijn de kapitaalbezitters en hun zaakwaarnemers bij banken en aandelenfondsen. Zij dwongen de neoliberale politiek af die de basis legde voor de reusachtige financiële markt, die bij de eerste tekenen van de volgende cyclus van kapitalistische overproductie iedereen de afgrond dreigde in te slepen. Redding door de staat en daarmee exploderende staatsschulden dragen de volgende nachtmerrie in zich.

Een groot deel van de schuldigen heeft zich bovendien nog weten te versterken in de crisis. Zodoende stellen hun woordvoerders schaamteloos verscherpte en versnelde doorvoering van neoliberale maatregelen voor als oplossing voor de crisis! Er wordt massieve druk uitgeoefend op de werkvloer om met steeds minder mensen steeds meer werk te verzetten. Er verdwijnen steeds meer banen waarvan normaal te leven was. Daarvoor in de plaats komen super-flexibele arbeidscontracten.

In plaats van deze ontwikkeling te keren en echte banen te creëren, eisen de woordvoerders van het kapitaal verdere privatisering van sociale en publieke dienstverlening als gezondheidszorg, openbaar vervoer, woningbouwcorporaties, thuiszorg, pensioenfondsen en afbraak van de rechtshulp. Het is triest te moeten vaststellen dat wereldwijd nog steeds ruime meerderheden in de parlementen aan de leiband lopen van dit grootkapitaal en de afbraak van arbeidsvoorwaarden en sociale rechten steunen!

30 november: eerste stap naar machtsvorming

In veel landen, waaronder ook Nederland, is de vakbeweging de enige kracht die in staat is dit beleid te stoppen en om te buigen. Op de FNV-kaderdag van 23 oktober in het Beatrixtheater in Utrecht heeft Ewald Engelen overtuigend aangetoond dat de polderstrategie van de FNV-leiding de grote, exporterende bedrijven heeft versterkt en de positie van de werknemers heeft verzwakt. Maar ook dat er wel degelijk ruimte is om flinke loonstijging te eisen bij de grote werkgevers.

Daarom is het nodig dat de leiding van de vakbeweging haar neoliberale veren afschudt, daarmee afstand neemt van de leiding van de PvdA en haar bewindslieden in het kabinet, en zich zonder voorbehoud achter de belangen van de werknemers in Nederland opstelt.

Dit zal vereisen dat de FNV-leiding omschakelt van polderafspraken met regering en werkgevers naar machtsvorming en strijd op de werkvloer.

Op 30 november treden de gemobiliseerde leden van de FNV in Utrecht demonstratief op voor 'Meer koopkracht en Echte banen'. Deze eisen staan haaks op wat het VNO en de regering bieden; 30 november moet het begin zijn van een vernieuwde FNV die met machtsontwikkeling voor de belangen van de werkers optreedt!

Daar waar mogelijkheden bestaan zullen leden van de NCPN actief deelnemen aan deze strijd, schouder aan schouder met de vakbeweging tegen de uitbuiters en hun belangenbehartigers in de regering.

November 2013.