| NAVO-Joegoslavië |

NAVO: militair agressie-apparaat van het imperialisme

Door Wil van der Klift

Achter een rookgordijn van valse argumenten wordt in Kosovo verhuld dat de NAVO inmiddels steeds openlijker optreedt als operationeel militair agressieapparaat van het Westen. Van een zogenaamd defensieleger, onder het mom van een vredesleger te zijn, is de NAVO in een paar jaar uitgegroeid tot een militair agressieapparaat. Eventuele humanitaire hulp aan de Kosovaren is op veel andere manieren te realiseren.

In het PvdA-vlugschrift nummer 128 zegt Bram Stemerdink, ooit minister van Defensie voor de PvdA, dat hij zich verbaasd heeft over de uitlatingen van minister Van Aartsen dat militaire acties nodig zijn om de vluchtelingen te helpen. "Dit is inspelen op de publieke opinie. De situatie van de vluchtelingen zal door luchtaanvallen alleen maar verslechteren. De vluchtelingenproblematiek moet de absolute prioriteit krijgen. Ook als dat een tijdelijke knieval voor Milosevic betekent. Het moet te doen zijn om grootscheepse hulp in te zetten zonder bombardementen, zeker voor de vluchtelingen in Albanië, maar ook voor de vluchtelingen in Kosovo zelf. De geloofwaardigheid van de NAVO en eventueel gezichtsverlies mogen niet doorslaggevend zijn."

Het gaat de Europese en Amerikaanse machthebbers ook niet echt om deze slachtoffers van de crisis in Kosovo. De uit hun dorpen verdreven bevolking is vooral het slachtoffer van het feit dat het Westen een groep avonturiers heeft bewapend, de zogenaamde UCK, in het Westen consequent bevrijdingsleger genoemd, die met geweld proberen Kosovo los van Servië te scheuren. Uiteraard bleef de regering in Belgrado geen andere keuze dan orde op zaken te stellen in hun eigen provincie Kosovo. Als het Westen de wapenstroom via Noord-Albanië had gestopt, was het conflict niet verder geëscaleerd en was de vluchtelingenstroom niet eens op gang gekomen. Volgens Rob de Wijk, defensiespecialist van Clingendael, in het eerder genoemde Vlugschrift, "staat niet alleen de geloofwaardigheid, maar ook het voortbestaan van de NAVO op het spel. Als er wél wordt gebombardeerd, is het lot van de vluchtelingen onduidelijk." De Wijk ziet in het ontbreken van een duidelijk VN-mandaat voor militaire acties in binnenlandse aangelegenheden ook een probleem. "Het gevaar dreigt dat regimes met minder nobele doeleinden in de toekomst een vrijbrief hebben voor militair ingrijpen in andere staten. Daarnaast jaagt men door ingrijpen zonder mandaat Rusland tegen zich in het harnas. Men gooit daarmee tien jaar bouwen aan een Europese veiligheidsstructuur overboord."

Maar ondanks al dit soort bedenkingen werd de druk tot het uiterste opgevoerd, met alle risico's van dien. De eensgezindheid in de steun voor dit extreme standpunt bij de media was opvallend. Als het nodig is, spreken de burgerlijke media in koor, luisterend naar één dirigent. 'Netwerk' ging vorige week zelfs zover om Willy Claes, die op dit moment nota bene terechtstaat voor leugens over de aanschaf van gevechtsvliegtuigen, uit te nodigen om commentaar te geven. Kennelijk schaamt de redactie van 'Netwerk' zich er niet voor om zelfs gepatenteerde leugenaars als de ex-NAVO-baas Claes, die vanwege zijn leugens gedwongen werd om op te stappen, voor commentaar uit te nodigen.

Waarom heeft de z.g. internationale gemeenschap eigenlijk niet ingegrepen in Noord-Ierland, Chiapas, Turkije en Afghanistan, om eens een paar met Kosovo vergelijkbare plekken op aarde te noemen? In Turkije zijn recent bijvoorbeeld weer 21 dorpen door de fascistische Turkse regering platgegooid. Het antwoord is eenvoudig: die landen behoren tot het Westen of tot de vriendenkring ervan. De regering van de Federale Republiek Joegoslavië staat de ongehinderde doortocht van het Westen naar de aardolie en grondstoffen in het Midden-Oosten in de weg. De inzet van het Westen in de Balkan is overduidelijk: verdelen in zoveel mogelijk kleine, makkelijk te controleren, staatjes, waar overal permanent westerse troepen zullen worden gelegerd. De Federale Republiek Joegoslavië is te krachtig en te zelfstandig en dus een sta-in-de-weg voor, met name, het Duitse en Amerikaanse imperialisme.

Nederlandse schijnheiligheid

Van de paarse partijen was het bekend. Die volgen de Duitse en Amerikaanse bevelen, zonder enige reserve. Bevel is bevel voor deze beste jongetjes en meisjes van de klas. De Nederlandse regering loopt zelfs in veel gevallen voor de troepen uit. Een zetel in de veiligheidsraad is het loon voor dit harde werken en de zekerheid voor de VS van onbeperkte steun voor hun agressieve optreden. Het tegengeluid laat men over aan Bram Stemerdink die de keuze voor de luchtaanvallen afdoet als angst voor het sturen van grondtroepen na het Srebrenica-drama (1). Wie nog enige hoop op een menselijk of anti-imperialistisch standpunt van GroenLinks had, werd voor de zoveelste keer teleurgesteld. Het domme strooplikken om ook eens mee te mogen regeren is in die partij inmiddels gemeengoed geworden. "Bij een Europees conflict kan je niet afzijdig blijven", is de diepzinnige filosofie van 'Kosovo-woordvoerster' Marijke Vos. (2) Het komt niet eens meer bij haar op dat je tegen het grootkapitaal zou kunnen zijn, dat je tegen de agressie van de NAVO zou kunnen zijn en dat je met een progressief standpunt zeker niet afzijdig hoeft te blijven. GroenLinks is aan rechts verkocht, wij wensen alle progressieve mensen in die partij veel sterkte toe met hun progressieve geweten.

In de media werd breed uitgemeten dat de SP als enige partij in de kamer had tegengestemd. Een nadere analyse van de argumentatie van dit juiste besluit laat echter zien dat er bij de SP geen sprake is van een consequent afwijzen van de imperialistische expansiedrift. Het zijn vooral juridische en bureaucratische overwegingen, die hun NEE schragen. Om te beginnen nemen zij zonder aarzelen de niet-bewezen bewering over dat de "Serviërs in Kosovo bruut optreden". Daarmee wordt uiteraard de toon gezet. Daarna verschuilt de SP zich achter het feit dat er geen éénheid in de VN bestaat op dit punt en vragen zij zich af of effectief militair ingrijpen wel mogelijk is. Zij volgen daarmee de logica van de regering en het overgrote deel van de Tweede Kamer. Geen principiële afwijzing van het gebruik van militaire middelen dus, terwijl noch het Handvest van de VN, noch resolutie 1199 als rechtsbasis kunnen dienen voor militair ingrijpen. Het handvest wijst het gebruik en de dreiging met geweld juist af als er geen sprake is van zelfverdediging of toestemming van de Veiligheidsraad. En die toestemming is er niet. Artikel 53 van het Handvest verbiedt bovendien het gebruik van geweld door regionale organisaties, zoals de NAVO. Ook in de resolutie 1199 worden de lidstaten nergens gemachtigd om geweld te gebruiken.(3) De SP wijst verder terecht op het feit dat de legitimiteit van de VN ter discussie staat.

Het is ook niet echt makkelijk om consequent tegen de stroom van misinformatie over de Federale Republiek Joegoslavië op te tornen. Het is niet gemakkelijk en vraagt om ruggengraat om consequent door te gaan met het tonen van de werkelijkheid. Dag in, dag uit, werden en worden de hoofden van de Nederlandse bevolking gehersenspoeld, zelfs, zoals tegenwoordig gebruikelijk, via het jeugdjournaal. Het vijandbeeld werd en wordt dagelijks meer opgepoetst. Dan moet je als snel groeiende parlementaire partij natuurlijk op je tellen passen. Want een helder en consequent standpunt naar buiten brengen, dat indruist tegen de leugencampagne, is natuurlijk heel iets anders dan parlementair rekening houden met de 'kijkcijfers' en de waan van de dag. Consequent vechten tegen de medialeugens, trachten de mensen de waarheid te vertellen, is kennelijk ook bij de SP geen vanzelfsprekendheid.

(1) Vlugschrift PvdA nummer 128

(2) Volkskrant 13-10-1998

(3) NRC, 12-10-1998

---

| top | NAVO-Joegoslavië |