| NAVO-Joegoslavië |
Waar gaat het om in Kosovo ?
Door Luk Brusselaers
Om Kosovo te bombarderen wordt zelfs het schaamlapje van een VN-resolutie smalend weggehoond (in veel kranten, red. M.). Overeenkomstig de 'nobele gevoelens' van de Amerikaanse leiders is de hopeloze situatie van de vluchtelingen zo vlak voor de winter een voldoende reden om te bombarderen. Net als destijds in Bosnië werd er toevallig elke keer dat de NAVO een militaire actie tegen de Serviërs voorbereidde een massamoord gepleegd, telkens toegeschreven aan de Serviërs. Maar de bombardementen zijn niet bedoeld om de problemen in Kosovo op te lossen. De grootmachten, de VS en Duitsland op kop, willen de Balkan controleren. Het Westen wil het Kosovaarse UCK de kans geven om zich tijdens de winter te reorganiseren, zodat het in de lente een nieuw offensief kan ontketenen. De wapens van het UCK komen uit Duitsland, net als hun uniformen. Ze hebben Duitse Ambust-antitankwapens die echter nergens te koop zijn. Een Macedonische tv-ploeg, evenals een Japanse later, hoorde een gemaskerde groep UCK-soldaten perfect Duits spreken. De belangrijkste vraag is: wie is dit conflict begonnen? De grootmachten zelf, met name Duitsland en de VS, zelf door de guerrilla actief te steunen en aan te moedigen tot een offensief. De oplossing van het conflict kan er alleen maar komen via dialoog en een daaruit voortvloeiend compromis. Buitenlandse inmenging vormt daarvoor de grootste blokkade.
Wie verhindert volkerenmoord in Koerdistan?
Van redactie buitenland (*)
Op de SP na roept iedereen om militair ingrijpen in de Federale Republiek Joegoslavië om "een humanitaire catastrofe te voorkomen". Desnoods zonder mandaat van de VN, maar wel onder het commando van de NAVO. Tot de NAVO behoort ook Turkije. Sinds 14 jaar voert Turkije een oorlog tegen de voor zelfbeschikking strijdende Koerden. De Turken spreken van PKK-seperatisten, waartegen NAVO-partner Turkije hard optreedt, zonder dat er op Ankara enige internationale druk wordt uitgeoefend, laat staan bedreigingen met militair ingrijpen.
De Turken traden zeer hard op. President Demirel maakte het afgelopen jaar de balans op: de oorlog tegen de Koerden had tot dat moment 37.000 doden gekost, waaronder tienduizenden burgers. Sinds 1984 brandde het Turkse leger 2.500 dorpen plat in het zuidoosten van Turkije. En 365.000 Koereden werden verdreven en op de vlucht gejaagd.
De NAVO vond het nooit nodig om medelid Turkije te dwingen om te stoppen, zelfs niet toen Ankara bij herhaling Irak binnenviel. Waarom is er eigenlijk niemand in de Tweede Kamer die hierover begint?
(*) gebaseerd op UZ-artikel in nummer 43, 23 oktober 1998
De NAVO in Kosovo en Koerdistan
Van redactie buitenland (*)
De Joegoslavische regering is er in geslaagd de bombardementen af te wenden, maar met het pistool op de borst is ze wel gedwongen concessies te doen aan de NAVO. Politie en leger moeten uit een deel van het Joegoslavisch grondgebied worden teruggetrokken en tweeduizend waarnemers worden gestationeerd in Kosovo. Bovendien moet Joegoslavië waarnemingsvluchten boven haar grondgebied toestaan. Vorige week vrijdag gaf de NAVO het startsein voor de inzet van twintig spionagevliegtuigen.
De Amerikaanse generaal Short, die aan de 'onderhandelings'delegatie van diplomaat-bankier Holbrooke was toegevoegd, verwoordde het dreigement tegenover Milosevic als volgt: "Ik heb B-52's (bommenwerpers) in de ene hand en U-2's (spionagevliegtuigen) in de andere. Ik zal het bevel krijgen een van beide te gebruiken. Ik hoop dat u de juiste keus maakt." (1) Waarnemers en inspectievluchten zijn slechts een eufemisme voor schending van de Joegoslavische soevereiniteit en inmenging in de binnenlandse aangelegenheden. Terwijl het Joegoslavië onmogelijk wordt gemaakt om zich tegen aanvallen van het UCK te verweren, trekken waarnemers Kosovo binnen die voor het merendeel bestaan uit militairen en politiepersoneel uit NAVO-lidstaten. De NAVO-inmenging in Joegoslavië is in feite een imperialistische daad bedoeld om de westerse belangen op de Balkan veilig te stellen, voorbereid door een eenzijdige en opgeklopte mediacampagne. De volkeren van de Balkan zijn echter niet gebaat bij een NAVO-optreden, want als het om 'humanitaire zaken' gaat bedoelt de NAVO vooral haar eigen belangen.
En Koerdistan?
Op de SP na riep iedereen in de Kamer om militair ingrijpen in de Federale Republiek Joegoslavië om "een humanitaire catastrofe te voorkomen". Desnoods zonder mandaat van de VN, maar wel onder het commando van de NAVO. Tot de NAVO behoort ook Turkije. Sinds 14 jaar voert Turkije een oorlog tegen de voor zelfbeschikking strijdende Koerden. De Turken spreken van PKK-seperatisten, waartegen NAVO-partner Turkije hard optreedt, zonder dat er op Ankara enige internationale druk wordt uitgeoefend, laat staan bedreigingen met militair ingrijpen. De Turken traden zeer hard op. President Demirel maakte het afgelopen jaar de balans op: de oorlog tegen de Koerden had tot dat moment 37.000 doden gekost, waaronder tienduizenden burgers. Sinds 1984 brandde het Turkse leger 2.500 dorpen plat in het zuidoosten van Turkije. En 365.000 Koerden werden verdreven en op de vlucht gejaagd. (2) De NAVO vond het nooit nodig om medelid Turkije te dwingen om te stoppen, zelfs niet toen Ankara bij herhaling Irak binnenviel. Waarom is er eigenlijk niemand in de Tweede Kamer die hierover begint?
1. WW, 29-10-98
2. UZ nummer 43, 23 oktober 1998
| top | NAVO-Joegoslavië |