Rambouillet ging om bezetting héél Joegoslavië

Rambouillet ging om bezetting héél Joegoslavië

Door Hans de Ruijter

Ondanks alle NAVO-propaganda is het steeds duidelijker dat Joegoslavië niet werd aangevallen vanwege haar weigering om het akkoord van Rambouillet te ondertekenen. De belangrijkste reden was de Joegoslavische weigering om te buigen voor de druk van de NAVO om troepen toe te laten op heel haar grondgebied.

Joegoslavië neemt een belangrijke strategische positie in op de Balkan en vormt een belangrijke blokkade bij de expansie van de NAVO oostwaarts. Het breken van die weerstand, en niet alleen in Kosovo, is de belangrijkste doelstelling van de NAVO. Terwijl in verscheidene buurlanden zoals Macedonië, Albanië, Hongarije en Bosnië NAVO-troepen zijn gelegerd of pro-NAVO-regeringen zijn geïnstalleerd, zoals in Roemenië en Bulgarije, weigert de Joegoslavische regering totnogtoe iedere legering van NAVO-troepen.
De NAVO-propaganda gaat er prat op dat het in Rambouillet ging om de rechten van de etnische Albanezen in Kosovo. De feiten wijzen de andere kant op. De Joegoslavische regering was in Rambouillet bereid om de autonomie voor de provincie Kosovo uit te breiden, mits het een onderdeel bleef van de Federale Republiek Joegoslavië.

De feiten van Rambouillet
Het waren dan ook niet de bepalingen ten aanzien van Kosovo zelf die leidden tot de terechte weigering van Joegoslavië om het dictaat te ondertekenen. Waar het om ging was dat in Rambouillet het opheffen van de soevereiniteit van Joegoslavië over heel haar grondgebied werd geëist.
Het 'Aanhangsel' van het hoofddocument van Rambouillet heeft tot nu toe weinig aandacht gekregen. Maar juist hierin staan bepalingen die de bezetting door de NAVO van de gehele Federale Republiek Joegoslavië (FRJ) mogelijk maken.

Enkele voorbeelden:
Clausule 8 van het 'Aanhangsel' stelt het volgende: "NAVO-personeel, evenals hun voertuigen, vaartuigen, vliegtuigen en uitrusting, zullen vrije en onbeperkte doorgang en onbelemmerde toegang in de gehele FRJ krijgen, inclusief haar luchtruim en territoriale wateren." (onze cursivering)
En clausule 9: "NAVO zal vrijgesteld zijn van accijnzen, belastingen en andere heffingen en van inspecties en andere douaneregelingen, inclusief het verschaffen van vrachtbrieven en andere routine douane-documentatie voor personeel, voertuigen, vaartuigen, vliegtuigen, uitrusting, bevoorradingen die het grondgebied van de FRJ binnenkomen, uitgaan of worden doorgevoerd ter ondersteuning van de operatie."
Clausule 20 zegt dat de "NAVO lokaal personeel mag inhuren die onder de NAVO zullen vallen."

Dat in het 'Aanhangsel' de NAVO-operaties in Kosovo niet beperkt worden, wordt bevestigd op verscheidene plaatsen. Bijvoorbeeld 1(b) omschrijft "Autoriteiten" als "Autoriteiten in de FRJ... of het nu Federale, van de Republiek, van Kosovo of andere zijn."
In het hoofddocument van Rambouillet wordt de installatie van een "Civilian Implementation Mission" (CIM) geregeld die wordt aangewezen door de NAVO. Bepaald wordt dat "Het hoofd van de CIM de bevoegdheid heeft om bindende voorschriften uit te vaardigen aan alle partijen voor alle belangrijke kwesties die hij geëigend acht, waaronder het benoemen en afzetten van ambtenaren en het inperken van instellingen."
Daar één van de partijen in het document de Federale Republiek Joegoslavië had moeten zijn, volgt hieruit dat de CIM macht krijgt over die regering (net als in Bosnië), evenals alles dat in Kosovo zou zijn ingesteld.

Dáár ging het bij het Rambouillet-ultimatum om, en dát verwachtte de NAVO snel te kunnen afdwingen met de bombardementen die volgden op de weigering van Joegoslavië om het dictaat te ondertekenen.

UCK wordt niet genoemd
De strijdkrachten van de Joegoslavische regering worden in het document met naam en toenaam genoemd. Zij moeten zich volledig terugtrekken uit de provincie Kosovo, die internationaal als deel van Joegoslavië wordt erkend. Alleen een kleine politiemacht zou in de grensgebieden mogen blijven en zelfs de omvang van deze macht kan op besluit van de NAVO-bezettingsmacht worden ingeperkt.
Eén van de andere partijen bij de onderhandelingen in Rambouillet, en die in de periode daarvoor een groot deel van de gewelddadigheden voor haar rekening had genomen, het UCK, wordt opmerkelijk genoeg in het Rambouillet-document niet genoemd. Of ze moet onder de categorie "andere krachten" vallen, maar dat is een weinig precieze aanduiding voor een akkoord waarvan de NAVO beweert dat het 'vrede' tot stand brengt in het gebied. Hoe kan met dit akkoord het UCK verantwoordelijk worden gesteld voor haar misdaden als ze niet eens wordt vermeld in de tekst?

De door Duitsland en de VS gesteunde en bewapende UCK heeft in de afgelopen twee jaar een opmerkelijke ontwikkeling doorgemaakt. Werd ze tot voor kort officieel nog aangeduid als een bende terroristen (wat ze inderdaad zijn), sinds Rambouillet en de agressie worden ze steeds meer afgeschilderd als een respectabel bevrijdingsleger (wat ze beslist niet zijn) en als de de facto grondtroepen van de NAVO. Met name dat laatste is waarschijnlijk de belangrijkste reden voor de NAVO om ze in haar propaganda als 'respectabel' aan te duiden.

Bron: The Guardian (CP Australië), 28-4-99