Bommenregen
gestopt
Vrede nog lang niet verzekerd
Door Wil van der Klift
Op donderdag 10 juni, na 78 dagen en meer dan 30.000 bombardementsvluchten, is er een 'vredesakkoord' gesloten. De NAVO-bommen hebben geleid tot een ware slachting onder de burgerbevolking in Joegoslavië, er is dus sprake van volkerenmoord door het NAVO-bondgenootschap. De gedwongen volksverhuizing kwam pas echt op gang na het begin van de bombardementen. Een groot deel van de vluchtelingen is van huis en haard verdreven door de bommenregen en nergens anders door.
De
basis voor de oorlog tegen Joegoslavië werd in de zomer van
1998 gelegd, toen de Amerikanen besloten om de Duitse invloed
in Kosovo te stoppen en zich openlijk verbonden met het
terroristische UCK. Door in zee te gaan met het UCK was een
politieke oplossing niet meer mogelijk. De Amerikanen
besloten in de zomer van vorig jaar dat zij hun
doelstellingen niet zouden bereiken door een politieke en
economische oorlogvoering tegen de Joegoslavische staat,
zoals ze dat een decennium lang hadden geprobeerd. Noch de
economische wurging, noch de pogingen om Milosevic ten val te
brengen door politieke druk en propaganda, hadden de
democratisch gekozen Joegoslavische regering op de knieën
gekregen. Joegoslavië bleef een eigen onafhankelijke
politieke koers varen. Daaraan moest volgens de Amerikanen
een eind komen en daarvoor hadden ze ook een oplossing:
geweld.
De afgelopen maanden was er in Kosovo sprake van een
openlijke oorlog. De NAVO-bommenregen heeft de
UCK-terroristen geholpen bij hun militaire aanvallen op
Serviërs en het Joegoslavische leger. Daarbij en bij het
optreden van leger en politie van Joegoslavië tegen het UCK
zijn aan beide zijden slachtoffers gevallen. Onder zulke
omstandigheden vallen ook door 'reguliere' oorlogshandelingen
veel onnodige slachtoffers. Doden en gewonden door extreem
Servisch nationalisme kwamen ook voor. Dat wijst de NCPN
evengoed af als het terrorisme van het UCK.
Strijd om Joegoslavië gaat door
Het ging de NAVO echter van meet af aan niet om de
slachtoffers van deze oorlog. Niet om de honderdduizenden
vluchtelingen, die schandalig werden behandeld door het
gebrek aan goede opvang, noch om de duizenden slachtoffers
die de bombardementen in Joegoslavië hebben veroorzaakt. Het
is duidelijk te zien wat de NAVO-partners met dit akkoord
voor hebben. Kosovo, samen met het UCK, beheersen. In het
akkoord staat dat het UCK moet worden ontwapend, maar overal
wordt al openlijk gezegd dat dat in de praktijk niet gaat
gebeuren. De NAVO zal de ontwapening ook niet echt ter hand
nemen. Een UCK-bestuur zal aan de leiband van het westerse
imperialisme lopen en daar gaat het allemaal om. De aanvallen
op Milosevic zullen genadeloos verder gaan. Daaraan doet in
Nederland ook de SP mee, als die partij in hun 'Beter dan
bommenkrant' zegt: dat "Milosevic de veroorzaker is van
de ellende". De SP-leiding mag dan nog zo vaak zeggen
dat in het SP-programma ergens staat dat ze tegen de NAVO
zijn, in de praktijk van hun handelen zie je daarvan weinig
terug.
Het hangt af van de Russische opstelling of en hoe snel
Milosevic zal worden ingeruild voor een pro-westerse leiding.
Het hangt ook van de Russen af hoeveel en welk deel van hun
grondgebied in Kosovo de Joegoslavische Republiek aan het
Westen moet afstaan. De afscheiding van Montenegro en het
losweken van Vojvodina staan hoog op de prioriteitenlijst van
het Westen.
Verdeelde vredesbeweging
In ons land zullen de tegenstellingen ook scherper worden. De
vredesbeweging is volledig in zichzelf verdeeld en is niet in
staat om een werkelijke vredesstrijd te voeren, zolang zij
het vraagstuk van de NAVO (WEU) niet als het centrale thema
bij de kop pakt. Elke toegeving aan de massale
hersenspoeling, die dagelijks door de media plaatsvindt, is
een stap doen in de verkeerde richting en voedt het nieuwe
reactionaire denken alleen maar. Het unaniem akkoord gaan in
de Tweede Kamer met het zenden van Nederlandse troepen naar
Kosovo is een teken aan de wand en toont m.n. het
halfslachtige aarzelende verzet van de SP. Hun pragmatische
en tactische benaderingswijze is uiteindelijk zeer schadelijk
voor een doelmatige strijd tegen de verrechtsing van de
Nederlandse politiek op alle terreinen. Zo riepen zij
bijvoorbeeld op om het gooien van de bommen te staken, omdat
"ze volkomen averechts werken". Dat zal moeilijk
vol te houden zijn, na dit akkoord. Door steeds maar op
bijzaken en onjuiste gronden politiek te bedrijven, geeft de
SP in feite alle ruimte aan het nieuwe brutale
neoliberalisme, dat zonder enige terughoudendheid bezig is de
democratie om zeep te helpen. Als het aan het Vlaams Blok,
generaal Naumann en een hele reeks hardliners binnen partijen
als de VVD ligt, worden orde en tucht, naar Duits model, weer
ingevoerd.
Kijkcijferpartijen
Progressieve, democratisch ingestelde mensen laten zich
massaal inpakken door de 'realisten' in de toppen van hun
partijen, of het nu om de PvdA, D66, Groen Links, de SP of de
vakbeweging gaat. Boerenslimheid heeft principes vervangen.
Het gevecht om het pluche is belangrijker dan de strijd tegen
het onrecht, zoals de Bijlmer toonde. Alle partijen in de
Tweede Kamer lijken veranderd te zijn in
'kijkcijferpartijen', alleen de politieke winstcijfers tellen
nog. Moeilijke onderwerpen gaat men liever uit de weg. Wie
praat er over de enorme sommen geld die de oorlog kost en
door de werkers moeten worden opgebracht. Vorige week werden
bedragen van 36 miljard gulden genoemd. Daarbij ging het om
de huidige kosten en die voor de komende twee jaar. Volgens
deze - veel te lage - schatting zou de bevolking in twee jaar
zo'n 600 miljoen gulden moeten ophoesten. Waar blijft de SP
op dit punt en waarom blijft het verzet vanuit de vakbeweging
uit? Manifest zal de komende keer dieper ingaan op het
gesloten 'akkoord' en de situatie in eigen land.
