| NAVO-Joegoslavië |

Yankee go home
Onderhandelingen nodig in Kosovo

Door Wil van der Klift

Ze zijn het er allemaal over eens, van Mient Jan Faber tot aan 'de' deskundigen uit Clingendael. Het is welletjes geweest. Die gemene Serviërs moet een lesje worden geleerd. Natuurlijk zijn die UCK-jongens ook geen doetjes, maar vijand Servië was, is en zal schuldig blijven, ook al schond de UCK het bestand, sinds het begin, 600 keer, volgens de Joegoslavische ambassadeur in Nederland. Zo liggen immers de westerse kaarten en dus wist Walker zonder enig onderzoek te vertellen dat de Serviërs schuldig waren aan de massamoord in Racak. En, als het toch al duidelijk was, waarom moest de hoofdaanklaagster Arbour dan nog zo nodig komen controleren? Het scenario staat al vast. Er blijft niets anders over, er moeten grondtroepen worden gestuurd, al dan niet voorafgegaan door bombardementen. Achter deze eensgezindheid zijn echter ook de verschillen van mening tussen Europa en de VS te bespeuren. Met imperialistische belangen valt niet te spotten. En waar is de vredesbeweging gebleven?

Sinds de Tweede Wereldoorlog vonden er zo'n 200 grote en kleine oorlogen plaats, waarvan zeer veel werden aangestookt door CIA en andere buitenlandse diensten. Meestal werd gebruik gemaakt van etnische, culturele en religieuze verschillen om bevolkingsgroepen tegen elkaar uit te spelen. Maar in alle gevallen speelden economische belangen de doorslaggevende rol. In verreweg de meeste oorlogen speelden de VS, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk een rol. Zij trachtten daarmee hun handelsbelangen veilig te stellen en ten koste van de anderen te vergroten. M.n. de VS treden steeds agressiever op. Een blik op de wapenverkoopcijfers verheldert veel. De VS zijn nog altijd de grootste leverancier van wapentuig. De wapenverkopen leverden de VS (in volgorde van omvang: Lockheed Martin, Boeing, Northrop Grumman, Raytheon, TRW, General Dynamics, United Technologies, Litton Industries) zo'n 59 miljard dollar op in 1997. Daarna volgen het Verenigde Koninkrijk (British Aerospace/Marconi, General Electric) met 22 miljard dollar, Frankrijk (Thomson-CSF, Aerospaciale/Lagadere) met 8 miljard dollar en Duitsland (DASA) met 3 miljard dollar. Europa verdiende dus, op basis van de hier genoemde wapenbedrijven alleen, zo'n 33 miljard dollar aan de verkoop van wapentuig in 1997. Waarom besloten de VS en het VK hun wapentuig op Irak te gooien?

Clinton besloot om het budget voor wapentuig in zijn land de komende zes jaar te verhogen met 110 miljard dollar, het hoogste niveau sinds het midden van de jaren tachtig. Toen Kennedy de kosten voor de bewapening wilde verlagen, kostte hem dat het leven. Clinton wordt op een andere manier onder druk gezet om door te gaan met het verhogen van de militaire uitgaven. Het bedrag van 110 miljard dollar dat hij voorstelt om te gaan besteden komt dicht in de buurt van de, door de haviken gevraagde, 148 miljard. Gewillig stelt zijn regering voor om in 2000 296 miljard dollar, meer dan het jaarlijkse inkomen van de meeste landen op aarde, voor het Pentagon uit te trekken. Dit jaar zal 269 miljard dollar aan het Pentagon worden gegeven. Daarnaast houdt men 30 miljard dollar vrij voor 'noodgevallen' en is er nog sprake van een schuld van 336 miljard, als gevolg van eerdere oorlogen en de bouw van wapentuig. Voor 1999 betekenen deze uitgaven 49 procent van het totale federale budget, waardoor uitgaven voor sociale zekerheid, gezondheidszorg, werkgelegenheid en onderwijs zwaar onder druk zijn komen te staan.

Ter vergelijking: Rusland en China geven ieder zo'n 50 miljard dollar per jaar uit aan militaire uitgaven. Alleen hieruit blijkt al, de koude oorlog is immers voorbij, de ware aard van de militaire bedoelingen van de VS. De groei van de militaire uitgaven heeft niets te maken met de verdediging van de VS. Washington bereid nieuwe oorlogen voor in Irak, Joegoslavië, Noord-Korea en andere landen met als doel de imperialistische overheersing van die landen om aan de winsthonger van haar multinationale ondernemingen te kunnen voldoen. Irak heeft bijvoorbeeld de grootste aardoliereserves van de wereld. Als Irak onder VS-controle zou staan, betekent dat immense winsten voor Texaco, Exxon, Mobil, Citibank en de rest. Zo'n situatie doet zich ook voor in Kosovo met zijn belangrijke delfstoffen. Daarnaast spelen geopolitieke belangen. In Kosovo wordt 'het gevecht' met Europa geleverd, Korea is het bruggehoofd naar Japan en China. Niet voor niets wordt er door de VS elk jaar 35 miljard gulden besteed aan de nucleaire bewapening. Sinds 1940 gaven de VS 5,8 biljoen dollar (biljoen is miljoen maal miljoen: dus 5.800.000.000.000 dollar) uit aan kernbewapening.

Drie zaken blijken in de Kosovo-kwestie duidelijk:
1. De Nederlandse vredesbeweging heeft zich op een enkele groep na volledig overgeleverd aan denkbeelden die de rol van het imperialisme in het ontstaan van oorlogen ontkennen. Pacifisme, geloof in de rol van de zogenaamde 'vredesmissies', eisen om alle kernwapens uit de wereld te bannen zonder onderscheid te maken in agressie en verdediging, parlementarisme en meedoen met politieke haarkloverij over details zijn regel. De onderlinge meningsverschillen laten bovendien niet toe om gezamenlijk in actie te komen. De vredesbeweging heeft in meerderheid de relatie tussen vrede en veiligheid aan de ene en sociaal-economische strijd aan de andere kant volledig doorgeknipt, waardoor geen enkel zicht op de werkelijkheid meer mogelijk is en er slechts ruimte is voor niet daadkrachtig parlementair-politiek 'geanaliseer'.
2. De Europese machthebbers hebben nog nauwelijks iets in de melk te brokkelen tegen de VS-dominantie. Het is bijvoorbeeld van de gekke dat na het debacle van UNSCOM in Irak, waar overduidelijk werd gespioneerd door de VS, door Europa wordt geaccepteerd dat de leidende figuur van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking (OVSE), William Walker, een Amerikaan is.
3. De NAVO (SFOR) is een VS-instrument. Op dit moment wordt de publieke opinie massaal bewerkt. CNN houdt bijvoorbeeld voortdurend zogenaamde enquêtes, waar (uiteraard vooraf geselecteerde) mensen direct hun mening kunnen geven. Er moet immers voldoende draagvlak voor ingrijpen worden gemaakt, omdat er in het Europese kamp verzet is tegen de VS-dominantie. Maar de VS staan klaar om hun troepen naar het mineraalrijke en strategisch gelegen Kosovo te sturen. Net als de nationalist Saddam moet ook Milosevic buigen. De VS dulden geen eigen mening van andere landen.

De vredesbeweging in Nederland moet een andere benadering kiezen en zich niet, zoals Mient Jan van het IKV en veel andere 'deskundigen' mee laten slepen met het doen van 'interessante' politieke beschouwingen, die geen antwoord geven op de kernkwestie. De imperialistische expansiedrift zal keer op keer leiden tot nieuwe oorlogen. De NAVO (SFOR) is een belangrijk instrument voor die oorlogsvoering en de permanente bezetting van grote delen van de wereld door westerse troepen. Onder de noemer van vredesoperaties worden steeds grotere delen van de wereld direct onder het beheer van het Westen geplaatst. Daar moet tegen worden geageerd. Alle andere verhalen zijn hand en spandiensten aan het kapitaal en brengen de vrede niet dich-terbij. Integendeel.

| top | NAVO-Joegoslavië |