Medialeugens moeten bevolking voor oorlog klaarstomen

Medialeugens moeten bevolking voor oorlog klaarstomen

Door Hans de Ruyter

"Snelheid is het allerbelangrijkste... de allereerste bewering heeft de meeste impact. Eventuele latere ontkenningen hiervan hebben totaal geen effect." (1) Dit verklaarde ooit James Harff, directeur van de Washingtonse PR-firma Ruder Finn Global Public Affairs dat onder andere de Kroatische Republiek, de Republiek Bosnië-Herzegovina en de oppositie in de Servische provincie Kosovo adviseerde in de mediaoorlog. In de oorlog tegen Joegoslavië zijn de media weer volledig ingeschakeld om de publieke opinie klaar te stomen voor de volgende fase in de oorlog. De lessen van Harff lijkt men daarbij goed onthouden te hebben.

"De NAVO gaat over tot de tweede fase van de aanval omdat Milosevic een etnische zuivering lanceert", heette het vorige week in de media. Een leugen. Deze tweede fase was allang beslist door de NAVO-strategen. Maar om haar goedkeuring te geven, moet de publieke opinie eerst onder de indruk komen van verschrikkelijke beelden. Het sturen van grondtroepen was in de eerste week van de oorlog niet aan de orde, maar sinds vorige week wordt daar steeds openlijker over gesproken, na in de media dagenlang beelden te hebben getoond over vluchtelingen en berichtgevingen over vermeende Servische oorlogsmisdaden. De Nederlandse regering kondigde aan een artillerie-eenheid naar Macedonië te sturen.

De NAVO hanteert dezelfde desinformatie die ook de Golfoorlog en later de oorlog in Bosnië kenmerkte. Enkele voorbeelden:
1. De Belgische krant Le Soir juicht als de NAVO de 'zuivering' van Milosevic in Kosovo afstraft. Maar zijn correspondent in Washington is eerlijker en onthult dat Clinton weigerde te antwoorden op de evidente vraag: is het niet de aanval van de NAVO die de botsingen in Kosovo op de spits drijft?
2. Hoewel de UCK valse berichtgeving de wereld instuurt, brengen de media hun propaganda gewoon over: "Wij vallen de Serviërs niet aan", berichtte de UCK. De Russische tv toonde het tegenovergestelde.
De NAVO verspreidde begin vorige week de berichten uit UCK-hoek over de executie van de Albanees-Kosovaren, Fehmi Agani, Alush Gashi en Baton Haxhiu. Al na enkele dagen bleken die berichten onjuist te zijn. De Amersfoortse Courant maakte het zelfs zo bont, door in de editie van 1 april op pagina 3 in een klein berichtje te melden dat Agani nog in leven was (in een artikeltje met als kop de moord op een andere Albanees met als enige bron een Kosovaars-Albanese bron in Duitsland), terwijl het twee pagina's verder in een artikel over Rugova nog gewoon schreef dat Agani was geëxecuteerd. In datzelfde artikel maakte men tevens melding van het de volgende dag al onjuist gebleken bericht dat Rugova's huis in brand was gestoken en hijzelf gewond was geraakt.
3. Huizen van Kosovaren in brand? Verschillende getuigenissen, ook van westerse journalisten, onthullen dat de NAVO Albanese dorpen bombardeerde. Anderzijds zouden, aldus de Russische tv, Kosovaren zelf hun huizen in brand hebben gestoken voor ze weggingen. Onmogelijk om dit na te trekken. Maar vergeet niet hoe de Amerikaanse generaals en media onophoudelijk gelogen hebben tijdens de Golfoorlog.
4. De vroegere persattaché van de Europese Groenen in Brussel, Diana Johnstone, zegt: "Er zijn geen westerse journalisten nodig in Joegoslavië. Al wat ze te zeggen hebben, is al op voorhand gezegd en maakt deel uit van het scenario."
5. Tussen 1992 en 1995 was er een enorme mediacampagne tegen de Serviërs. Onlangs erkenden Kroatische officieren dat ze zelf het 'Servische bombardement' op de kuststad Sibenik geënsceneerd hadden voor een Kroatische cameraploeg. Davo Skugor, ex-commandant van de 113de Kroatische brigade, verklaarde: "Waarom zoveel drukte? Er is geen stad in Kroatië waar die truc niet werd uitgehaald!"

En wie weet eigenlijk hoeveel burgerslachtoffers in Servië gevallen zijn bij de honderden bombardementen, waarvan een groot aantal gevolgen heeft, zoals wij die kennen van de Bijlmerramp? Waarom wordt daar zo zuinig over geschreven?

1. De Tragedie van Bosnië, Stichting Global Reflexion, 1996. (terug)